ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖ แห่งเทศบัญญัติเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๘๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยเทศบัญญัติเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓๖ ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝา หรือผนังสำหรับอาคารที่พักอาศัยโดยเฉลี่ยต้องไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ เมตร ถ้าเป็นอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ห้องแถว ตึกแถว หรือคอกสัตว์ที่มีคนพักอาศัย ระยะดังกล่าวข้างต้นโดยเฉลี่ยต้องไม่ต่ำกว่า ๓.๕๐ เมตร เว้นแต่
(๑) อาคารที่เป็นโรงแรมหรืออาคารพักอาศัยประเภทรวมกลุ่มเกินกว่า ๒ ครอบครัวขึ้นไป ซึ่งมีการจัดระบบปรับอากาศ ให้มีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังแต่ละชั้นโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ เมตรได้ หรือ
(๒) อาคารพาณิชย์ที่ใช้ประกอบกิจการ ภัตตาคาร สำนักงาน ธนาคาร ร้านจำหน่ายสินค้า เฉพาะห้องที่มีระบบปรับอากาศ ให้มีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังแต่ละชั้นโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐ เมตร ได้
สำหรับอาคารที่มีการสร้างพื้น ซึ่งไม่คลุมเต็มเนื้อที่ห้องในระหว่างชั้นของอาคาร ห้องนั้นต้องมีความสูงจากระดับบนของพื้นห้องถึงระดับต่ำสุดของเพดานไม่ต่ำกว่า ๕.๐๐ เมตร โดยพื้นระหว่างชั้นของอาคารดังกล่าวข้างต้นต้องมีความสูงจากระดับของพื้นห้องไม่ต่ำกว่า ๒.๒๕ เมตร และต้องมีเนื้อที่ไม่เกิน ๒๕ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ทั้งหมดของห้องนั้นๆ ห้ามกั้นริมของพื้นที่สร้างสูงเกิน ๙๐ ซม. เว้นแต่กรณีที่มีการจัดระบบการปรับอากาศ