พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. 2497

• จำนวนมาตรา: 30

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

กองอาสารักษาดินแดน

พ.ศ. ๒๔๙๗

ภูมิพลอดุลยเดช

ป.ร.

ให้ไว้ ณ

วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๗

เป็นปีที่ ๙

ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้มีกฎหมายว่าด้วยกองอาสารักษาดินแดน

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ

ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. ๒๔๙๗”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

และจะใช้บังคับในท้องที่ใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา

มาตรา ๓

มาตรา ๓

เมื่อได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับในท้องที่ใด

บรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ ซึ่งมีข้อความแย้งหรือขัดต่อพระราชบัญญัตินี้

มิให้ใช้บังคับในท้องที่นั้น

หมวด

๑

การจัดตั้งกองอาสารักษาดินแดน

มาตรา ๔

มาตรา ๔

ให้จัดตั้งกองอาสารักษาดินแดนเป็นองค์การขึ้นอยู่ในกระทรวงมหาดไทย

มีฐานะเป็นนิติบุคคล เรียกว่า “กองอาสารักษาดินแดน”

มาตรา ๕

มาตรา ๕ กองอาสารักษาดินแดนแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ

(๑)

ส่วนกลาง

(๒)

ส่วนภูมิภาค

มาตรา ๖

มาตรา ๖

ให้มีกรรมการคณะหนึ่งจำนวนไม่น้อยกว่าสิบคน และไม่เกินยี่สิบคน เรียกว่า “คณะกรรมการกลางกองอาสารักษาดินแดน”

ประกอบด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นประธาน

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีสั่งราชการกระทรวงมหาดไทย

ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นรองประธานโดยตำแหน่ง ส่วนกรรมการอื่น เลขาธิการ

และรองเลขาธิการนั้น

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้แต่งตั้งและถอดถอนโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรี

มาตรา ๗

มาตรา ๗

คณะกรรมการกลางกองอาสารักษาดินแดนมีอำนาจหน้าที่จัดและดำเนินงานกองอาสารักษาดินแดนโดยทั่วไปตามนโยบายและวิชาการทางเทคนิคของสภาป้องกันราชอาณาจักร

และวางระเบียบและข้อบังคับสำหรับกองอาสารักษาดินแดน ดั่งต่อไปนี้

(๑)

กำหนดวิธีรับสมัคร วิธีคัดเลือก และการให้ออกจากสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน

(๒)

กำหนดหลักสูตร การอบรม การฝึกหัด และการฝึกซ้อม

(๓)

กำหนดยศ ชั้น และเครื่องหมายชั้นของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน

(๔)

กำหนดเครื่องหมายประจำเหล่าของกองอาสารักษาดินแดน

(๕)

กำหนดการเก็บรักษาและการใช้อาวุธ

(๖)

กำหนดการใช้จ่ายและงบประมาณของกองอาสารักษาดินแดน

มาตรา ๘

มาตรา ๘ กองอาสารักษาดินแดนส่วนภูมิภาค

ประกอบด้วยกองอาสารักษาดินแดนจังหวัด และกองอาสารักษาดินแดนอำเภอ

ตามชื่อท้องที่ที่ได้ประกาศตั้งขึ้น

มาตรา ๙

มาตรา ๙ ตำแหน่งผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่

ตลอดจนอำนาจการปกครองบังคับบัญชารวมทั้งการกำหนดอัตรากำลังของแต่ละหน่วยในกองอาสารักษาดินแดน

ให้กำหนดโดยกฎกระทรวง

มาตรา ๑๐

มาตรา ๑๐ วินัยและการลงโทษผู้กระทำผิดวินัยของเจ้าหน้าที่และสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน

ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยวินัยกองอาสารักษาดินแดน

มาตรา ๑๑

มาตรา ๑๑

การเข้าเป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนให้กระทำโดยวิธีรับสมัครผู้อาสา

แต่ถ้าในท้องที่ใดไม่มีบุคคลสมัคร หรือมีบุคคลสมัครไม่เพียงพอตามความต้องการ

จะกำหนดให้ท้องที่นั้นมีการเรียกบุคคลให้สมัครเพื่อคัดเลือกเข้าเป็นสมาชิกโดยพระราชกฤษฎีกาก็ได้

และให้ถือว่าผู้ที่ได้รับสมัครหรือได้รับการคัดเลือกเป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนมีสิทธิและหน้าที่ตามพระราชบัญญัตินี้

นับแต่วันได้รับสมัครหรือได้รับการคัดเลือก

มาตรา ๑๒

มาตรา ๑๒ สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนต้องมีคุณสมบัติและลักษณะ

ดั่งนี้

(๑)

มีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในท้องที่ที่เข้าเป็นสมาชิก

(๒)

มีสัญชาติไทย

(๓)

มีอายุตั้งแต่ ๑๗ ปีบริบูรณ์ขึ้นไป แต่ไม่เกิน ๖๐ ปีบริบูรณ์

(๔)

มีร่างกายสมบูรณ์ และสมควรแก่การเป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน

(๕)

ไม่เป็นคนไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ

(๖)

ไม่เป็นพระภิกษุ สามเณร หรือนักบวชแห่งศาสนาใด

(๗)

ไม่เป็นสมาชิกกองอาสากาชาด

(๘)

ไม่เป็นทหารหรือตำรวจประจำการตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร

(๙)

ไม่เป็นผู้มีพฤติการณ์อันเป็นที่รังเกียจ เช่น เป็นคนเสเพลอันธพาล หรือเป็นผู้ติดยาเสพติดให้โทษ

หรือเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย เป็นต้น

มาตรา ๑๓

มาตรา ๑๓

ข้าราชการที่เป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนจะปฏิบัติหน้าที่ของกองอาสารักษาดินแดนได้ในเมื่อไม่ติดราชการจำเป็น

มาตรา ๑๔

มาตรา ๑๔ สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนมี ๓ ประเภท คือ

(๑)

ประเภทสำรอง คือสมาชิกที่ยังไม่ได้เข้ารับการฝึกหัดและอบรม

(๒)

ประเภทประจำกอง คือสมาชิกที่ได้รับการฝึกหัดและอบรม และบรรจุอยู่ในอัตรากำลัง

(๓)

ประเภทกองหนุน คือสมาชิกที่ได้ปลดออกจากประจำกอง

มาตรา ๑๕

มาตรา ๑๕

การรับบุคคลเข้าเป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน

ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดตั้งคณะกรรมการขึ้นเพื่อรับสมัครหรือคัดเลือก

หมวด

๒

หน้าที่ของกองอาสารักษาดินแดน

มาตรา ๑๖

มาตรา ๑๖ กองอาสารักษาดินแดนมีหน้าที่

(๑)

บรรเทาภัยที่เกิดจากธรรมชาติและการกระทำของข้าศึก

(๒)

ทำหน้าที่ตำรวจรักษาความสงบภายในท้องที่ร่วมกับเจ้าหน้าที่

(๓)

รักษาสถานที่สำคัญและการคมนาคม

(๔)

ทำการช่วยให้ความสะดวกแก่ฝ่ายทหารตามที่ต้องการ

ตัดทอนกำลังข้าศึกมิให้ทำการรบได้ถนัด และทำการต่อต้านข้าศึกที่รุกราน

(๕)

ป้องกันจารกรรม สดับตรับฟัง และรายงานข่าว

มาตรา ๑๗

มาตรา ๑๗

เจ้าหน้าที่และสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนมีหน้าที่

(๑)

กระทำตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาที่สั่งการโดยชอบ

(๒)

ปฏิบัติตามหน้าที่ ระเบียบ ข้อบังคับ และวินัยของกองอาสารักษาดินแดน

มาตรา ๑๘

มาตรา ๑๘

ผู้บังคับบัญชามีอำนาจที่จะสั่งใช้กำลังของกองอาสารักษาดินแดนให้ทำการตามอำนาจหน้าที่ได้

ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ๑๙

มาตรา ๑๙ เมื่อประกาศใช้กฎอัยการศึกในท้องที่ใด

ให้เจ้าหน้าที่และสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนอยู่ในบังคับบัญชาเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร

หมวด

๓

ธงประจำกอง

เครื่องหมาย และเครื่องแบบ

มาตรา ๒๐

มาตรา ๒๐ ให้มีธงประจำกอง

และเครื่องหมายสำหรับกองอาสารักษาดินแดน กับเครื่องแบบสำหรับสมาชิก

ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

หมวด

๔

การอบรมและการฝึก

มาตรา ๒๑

มาตรา ๒๑

สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนต้องเข้ารับการอบรม การฝึกหัด และการฝึกซ้อม

ตามหลักสูตรและระยะเวลาที่คณะกรรมการกลางกองอาสารักษาดินแดนกำหนด

มาตรา ๒๒

มาตรา ๒๒

สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนที่ถูกเรียกเข้ารับการอบรม การฝึกหัด

และการฝึกซ้อม ตามหลักสูตรของกองอาสารักษาดินแดนก็ดี หรือในเวลาปฏิบัติหน้าที่ก็ดี

ให้ผู้บังคับบัญชาหรือนายจ้างให้ความสะดวกแก่สมาชิกไม่ตัดเงินรายเดือนหรือค่าจ้างภายในกำหนดเวลาไม่เกินสองเดือน

และไม่ตัดรอนสิทธิอันควรได้ของสมาชิกเหล่านั้น

หมวด

๕

สิทธิของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน

มาตรา ๒๓

มาตรา ๒๓

สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนประเภทประจำกองอาจได้รับสิทธิบางประการตลอดระยะเวลาที่ยังประจำกองอยู่

ตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการกลางกองอาสารักษาดินแดนกำหนด

มาตรา ๒๔

มาตรา ๒๔

เมื่อสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนเจ็บป่วยหรือได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่

จะได้รับการรักษาพยาบาลตามที่คณะกรรมการกลางกองอาสารักษาดินแดนกำหนด

มาตรา ๒๕

มาตรา ๒๕

เมื่อสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนประสพอันตรายถึงชีวิตหรือพิการทุพพลภาพ

เนื่องในการปฏิบัติหน้าที่

ให้ได้รับบำนาญพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญโดยอนุโลม

หมวด

๖

บทกำหนดโทษ

มาตรา ๒๖

มาตรา ๒๖ ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดในพระราชกฤษฎีกาซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา

๑๑ แห่งพระราชบัญญัตินี้ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

หรือจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือทั้งปรับทั้งจำ

มาตรา ๒๗

มาตรา ๒๗ ผู้ใดแต่งเครื่องแบบ หรือประดับ

หรือใช้ธงหรือเครื่องหมายที่กำหนดขึ้นตามบทบัญญัติในมาตรา ๒๐

โดยไม่มีสิทธิที่จะแต่ง ประดับ หรือใช้

มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือจำคุกไม่เกินหนึ่งปี

หรือทั้งปรับทั้งจำ

มาตรา ๒๘

มาตรา ๒๘ ผู้ใดฝ่าฝืนบทบัญญัติในมาตรา ๒๒

มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือทั้งปรับทั้งจำ

หมวด

๗

เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๒๙

มาตรา ๒๙

เจ้าหน้าที่หรือสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนในระหว่างทำการตามหน้าที่

ให้ถือว่าเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญา

มาตรา ๓๐

มาตรา ๓๐

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ วางระเบียบ

และออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

กฎกระทรวงนั้น

เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล

ป. พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่การป้องกันประเทศชาติในสถานการณ์สงครามปัจจุบันเป็นหน้าที่ของประชาชนพลเมืองทุกคนที่จะต้องร่วมมือช่วยเหลือ

และจะต้องได้รับการศึกษาอบรมเพื่อให้มีความรู้ในการที่จะป้องกันตนเองและประเทศชาติ จึงจำเป็นต้องมีการฝึกอบรมและจัดหน่วยการบังคับบัญชาเตรียมไว้แต่เวลาปกติ

พรพิมล/แก้ไข

๒๙

สิงหาคม ๒๕๔๔

พัชรินทร์/แก้ไข

๒๑

ธันวาคม ๒๕๔๗

วศิน/แก้ไข

๙

มีนาคม ๒๕๕๒

กฤษดายุทธ/ปรับปรุง

๒๐

พฤศจิกายน ๒๕๕๖

ปณตภร/ตรวจ

๒๕

พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๑๔/หน้า ๒๘๕/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๗