กฎกระทรวง
การขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาต และการต่ออายุ
ใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบพิเศษ
พ.ศ.
๒๕๖๐
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๑๐) และ
(๑๘) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๕ วรรคหนึ่ง (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ มาตรา ๒๓
วรรคสี่ และมาตรา ๒๔ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑[๑] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงว่าด้วยการขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
และการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๔
ข้อ ๓ ในกฎกระทรวงนี้
รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ หมายความว่า
รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนแบบพิเศษ
ใบอนุญาต หมายความว่า
ใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
ข้อ ๔ ผู้ใดประสงค์จะขอรับใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐาน
ดังต่อไปนี้
(๑) บริษัทมหาชนจำกัดหรือบริษัทจำกัด
(ก) หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคลที่ออกให้ไว้ไม่เกินหนึ่งปี
(ข) ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนของกรรมการผู้มีอำนาจ
(ค) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ จำนวนสองตรา (ถ้ามี)
(ง) ตัวอย่างเครื่องหมายประจำรถที่ประสงค์จะใช้
(จ)
หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้สถานที่เก็บรถยนต์พร้อมแผนผังโดยสังเขป แสดงรายละเอียดของที่ตั้ง
(ฉ) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองรถตามกฎหมาย (ถ้ามี)
(ช) หลักฐานแสดงสถานที่พักรถสำหรับรอให้บริการ
(๒) สหกรณ์
(ก) สำเนาหรือภาพถ่ายใบรับจดทะเบียนสหกรณ์
(ข) สำเนาหรือภาพถ่ายข้อบังคับของสหกรณ์
(ค) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ จำนวนสองตรา (ถ้ามี)
(ง) ตัวอย่างเครื่องหมายประจำรถที่ประสงค์จะใช้
(จ) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้สถานที่เก็บรถยนต์พร้อมแผนผังโดยสังเขป
แสดงรายละเอียดของที่ตั้ง
(ฉ) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองรถตามกฎหมาย (ถ้ามี)
(ช) หลักฐานแสดงสถานที่พักรถสำหรับรอให้บริการ
ข้อ ๕ ในการขอรับใบอนุญาต
ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องเสนอรายละเอียดการประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วย
(๑) โครงสร้างการจัดการองค์กร การพัฒนาบุคลากร และมาตรฐานการบริการ
(๒) จำนวนรถ
(๓) แผนด้านการซ่อมและบำรุงรักษารถ
(๔) แผนด้านความปลอดภัยเกี่ยวกับตัวรถ ผู้ขับรถ และคนโดยสาร
(๕) แผนด้านการตลาดและด้านการเงิน
ข้อ ๖ ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องไม่เคยเป็นผู้ถูกเพิกถอนใบอนุญาตหรือไม่ได้รับอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต
เว้นแต่ได้ถูกเพิกถอนใบอนุญาตมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีนับแต่วันที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาต
หรือใบอนุญาตหมดอายุมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปี แล้วแต่กรณี
ในกรณีที่ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นบริษัทมหาชนจำกัดหรือบริษัทจำกัด
หุ้นส่วนหรือกรรมการผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทมหาชนจำกัดหรือบริษัทจำกัดนั้นต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตามวรรคหนึ่ง
หรือเคยเป็นหุ้นส่วนหรือกรรมการผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทมหาชนจำกัดหรือบริษัทจำกัดที่มีลักษณะต้องห้ามตามวรรคหนึ่งด้วย
เว้นแต่ได้พ้นกำหนดห้าปีนับแต่วันที่บริษัทมหาชนจำกัดหรือบริษัทจำกัดนั้นได้ถูกเพิกถอนใบอนุญาต
หรือได้พ้นกำหนดสามปีนับแต่วันที่ใบอนุญาตหมดอายุ แล้วแต่กรณี
ข้อ ๗ การขอรับใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียน ดังต่อไปนี้
(๑) การประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารในเขตกรุงเทพมหานคร
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนกรุงเทพมหานคร
(๒)
การประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนจังหวัด
ข้อ ๘ ในการออกใบอนุญาต
ให้นายทะเบียนกำหนดเงื่อนไขดังต่อไปนี้ไว้ในใบอนุญาต
(๑) จำนวนรถขั้นต่ำที่ใช้ในการประกอบการซึ่งไม่น้อยกว่าสิบคัน
(๒) สถานที่เก็บ ซ่อม และบำรุงรักษารถ
(๓) มาตรฐานการบริการในการประกอบการ
(๔) เงื่อนไขอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ข้อ ๙ ใบอนุญาตให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด
ข้อ ๑๐ เมื่อได้รับใบอนุญาตแล้ว
ให้ผู้รับใบอนุญาตนำรถมาจดทะเบียนไม่น้อยกว่าจำนวนรถขั้นตํ่าตามเงื่อนไขที่กำหนดในข้อ
๘ (๑) ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับใบอนุญาต
ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตมีเหตุจำเป็นไม่สามารถนำรถมาจดทะเบียนได้ตามจำนวนและภายในระยะเวลาที่กำหนดตามวรรคหนึ่ง
ถ้าผู้นั้นร้องขอ ให้นายทะเบียนขยายเวลาได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินหกสิบวัน
ข้อ ๑๑ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษต้องมีลักษณะและขนาด
ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นรถใหม่สำเร็จรูปจากโรงงาน
หรือมีอายุการใช้งานไม่เกินสองปีนับแต่วันที่
จดทะเบียนครั้งแรก ซึ่งมีการใช้รถมาแล้วไม่เกินสองหมื่นกิโลเมตร
และไม่เป็นรถที่ทำการซ่อมแซมหรือปรับปรุงมาจากรถที่ประสบอุบัติเหตุรุนแรงที่มีผลกระทบต่อความปลอดภัยในการใช้รถนั้น
(๒) เป็นรถเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวนรถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน
รถยนต์นั่งสามตอนแวน รถตู้นั่งสองตอน หรือสามตอน
หรือรถยนต์ลักษณะอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๓) เป็นรถที่มีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู
ซึ่งมีความกว้างไม่น้อยกว่าหนึ่งเมตรแปดสิบเซนติเมตร แต่ไม่เกินสองเมตรห้าสิบเซนติเมตร
มีความยาวไม่น้อยกว่าสี่เมตรห้าสิบเซนติเมตร และมีความสูงไม่เกินสองเมตร
(๔)
เป็นรถที่มีระบบป้องกันล้อล็อคและมีถุงลมนิรภัยที่นั่งตอนหน้าอย่างน้อยหนึ่งคู่
(๕)
เป็นรถที่มีเบาะนั่งซึ่งมีระยะห่างจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าเซนติเมตร
และมีระยะห่างจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงเพดานไม่น้อยกว่าแปดสิบห้าเซนติเมตร
ข้อ ๑๒ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษต้องมีกำลังของเครื่องยนต์หรือมอเตอร์ไฟฟ้า
ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีเป็นรถที่ใช้เครื่องยนต์ในการขับเคลื่อน
ต้องมีกำลังของเครื่องยนต์ไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยกิโลวัตต์
(๒) ในกรณีเป็นรถที่ใช้ทั้งเครื่องยนต์และมอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน
ต้องมีกำลังรวมกันไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยกิโลวัตต์
(๓) ในกรณีเป็นรถที่ใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน
ต้องมีกำลังพิกัดของมอเตอร์ไฟฟ้าไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยกิโลวัตต์
การวัดกำลังของเครื่องยนต์หรือมอเตอร์ไฟฟ้าตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
และวิธีการที่อธิบดีประกาศกำหนด
ข้อ ๑๓ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษต้องไม่ติดตั้งระบบป้องกันการเปิดประตูจากภายในรถ
และกระจกกันลมหน้าและส่วนประกอบของตัวถังที่เป็นกระจกต้องเป็นกระจกที่โปร่งใส สามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้อย่างชัดเจน
และห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติด หรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก
เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด หรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมหน้าหรือส่วนประกอบของตัวถังที่เป็นกระจกตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ข้อ ๑๔ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษต้องมีและใช้เครื่องอุปกรณ์
ดังต่อไปนี้
(๑) มาตรค่าโดยสารตามแบบหรือชนิดที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ
ติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ชัดเจน
โดยมาตรค่าโดยสารต้องติดตั้งอุปกรณ์ที่สามารถพิมพ์หรือส่งข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่แสดงรายละเอียดค่าโดยสารหรือใบเสร็จรับเงิน
ซึ่งต้องมีรายการอย่างน้อย ดังต่อไปนี้
(ก) จำนวนเงินค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามอัตรา ระยะทาง
และระยะเวลาที่กำหนดในข้อ ๑๘
(ข) หมายเลขทะเบียนรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
(ค) ชื่อผู้รับใบอนุญาต
(๒) เครื่องสื่อสารตามที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ หลักเกณฑ์และวิธีการในการขอความเห็นชอบ
ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๓)
เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถที่มีผู้ให้บริการระบบติดตามรถที่กรมการขนส่งทางบกรับรอง
คุณลักษณะ ระบบการทำงาน การติดตั้ง
และการรับรองเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ
และการรับรองผู้ให้บริการระบบติดตามรถตาม (๓) ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ในกรณีที่เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถตาม (๓)
มีระบบการทำงานที่ทำให้สามารถสื่อสารระหว่างผู้ขับรถกับผู้ให้บริการระบบติดตามรถได้
ให้ถือว่าเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถนั้น เป็นเครื่องสื่อสารตาม (๒) ด้วย
ข้อ ๑๕ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษต้องแสดงเครื่องหมาย
ดังต่อไปนี้
(๑) เครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ที่แสดงการเป็นรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
(๒) เครื่องหมายแสดงการมีเครื่องสื่อสาร
(๓) เครื่องหมายแสดงสถานะการให้บริการ เช่น ว่าง - ไม่ว่าง
หรืองดรับจ้าง
(๔) เครื่องหมายอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ลักษณะ ขนาด การติดตั้ง และเงื่อนไขการใช้เครื่องหมายตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงทะเบียนประเภทรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษเป็นรถยนต์ประเภทอื่น
ให้ผู้รับใบอนุญาตนำเครื่องหมายตามวรรคหนึ่งออก
ข้อ ๑๖ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษอาจมีและใช้เครื่องอุปกรณ์สำหรับรถเพื่อความปลอดภัยในการรับจ้าง
ดังต่อไปนี้
(๑) อุปกรณ์กั้นระหว่างที่นั่งผู้ขับรถกับคนโดยสารภายในห้องโดยสาร
(๒) อุปกรณ์ที่ใช้บันทึกภาพภายในหรือภายนอกรถ เช่น กล้องวิดีโอ
กล้องถ่ายรูป
(๓) อุปกรณ์อื่นอันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกาย หรือทรัพย์สินของผู้ขับรถหรือคนโดยสาร อธิบดีอาจกำหนดให้รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษตามลักษณะรถหรือลักษณะการให้บริการ
ต้องติดตั้งเครื่องอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งก็ได้
คุณลักษณะ ระบบการทำงาน และการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ข้อ ๑๗ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษให้ใช้สีของตัวถังรถเป็นสีขาวหรือสีอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ข้อ ๑๘ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษและค่าบริการอื่น
ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทางสองกิโลเมตรแรก ไม่เกินสองร้อยบาท
และกิโลเมตรต่อ ๆ ไป กิโลเมตรละไม่เกินสามสิบบาท
ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไปตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกินสิบบาท
(๒) ค่าบริการอื่น ให้กำหนดดังต่อไปนี้
(ก)
กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารหรือระบบสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์
กำหนดได้ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
(ข)
กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดโดยรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษนั้นจอดรถรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว
ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะ กำหนดได้ไม่เกินสองร้อยบาท
(ค) กรณีการจ้างโดยมีบริการพิเศษตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
กำหนดได้ไม่เกินสองร้อยบาท
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นตามวรรคหนึ่ง
อาจกำหนดให้แตกต่างกันตามเขตท้องที่ที่รถนั้นจดทะเบียน ท้องที่ที่ให้บริการ
ช่วงเวลาที่ให้บริการ ลักษณะรถ หรือลักษณะการให้บริการก็ได้
ข้อ ๑๙ การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
ส่วนในกรณีที่มีการเรียกเก็บค่าบริการอื่น ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
อธิบดีอาจประกาศกำหนดท้องที่ที่ให้บริการหรือช่วงเวลาที่ให้บริการที่รถยนต์รับจ้างสามารถใช้วิธีตกลงราคาหรือวิธีการอื่นนอกจากการใช้มาตรค่าโดยสารเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารก็ได้
ข้อ ๒๐ ผู้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(๑) ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตตามข้อ ๘
(๒)
ไม่ยินยอมให้ผู้ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับรถยนต์สาธารณะหรือไม่มีใบอนุญาตเป็น
ผู้ขับรถในประเภทที่ใช้แทนกันได้ ขับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
และไม่ยินยอมให้ผู้ซึ่งมีใบอนุญาต
ขับรถยนต์สาธารณะ หรือมีใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถในประเภทที่ใช้แทนกันได้ที่หมดอายุแล้ว
หรือผู้ซึ่งถูกสั่งยึด พักใช้ หรือเพิกถอนใบอนุญาตนั้น ขับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
(๓) จัดทำประวัติผู้ขับรถตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๔) จัดให้มีการประกันวินาศภัยตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๕)
จัดให้มีการติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นตามที่กำหนดในข้อ ๑๘ ไว้ในรถ
ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้อย่างชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด
และตำแหน่งที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๖) จัดให้ผู้ขับรถเข้ารับการอบรมตามหลักสูตรที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๗) อำนวยความสะดวกตามสมควรแก่นายทะเบียนหรือผู้ตรวจการในการตรวจสอบเพื่อให้มีการปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้
ข้อ ๒๑ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
ข้อ ๒๒ ผู้รับใบอนุญาตซึ่งประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตต่อนายทะเบียนตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด
ภายในหกสิบวันแต่ไม่น้อยกว่าสามสิบวันก่อนใบอนุญาตหมดอายุ
พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) ใบอนุญาตฉบับเดิม
(๒) หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล
(๓) รายละเอียดการประกอบการรับจ้างตามข้อ ๕
ข้อ ๒๓ ให้นายทะเบียนต่ออายุใบอนุญาตได้ต่อเมื่อ
(๑) ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอภายในกำหนดเวลา
พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานครบถ้วน และถูกต้องตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒๒
(๒) ผู้รับใบอนุญาตไม่เคยถูกสั่งระงับใบอนุญาตเป็นการชั่วคราวตามข้อ
๒๕ เกินกว่าสามครั้ง ในรอบอายุใบอนุญาต
(๓)
ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้อย่างครบถ้วนและถูกต้อง
ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตซึ่งยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนี้
หากนายทะเบียนเห็นว่าการไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขนั้นสามารถแก้ไขปรับปรุงได้ ให้แจ้งผู้รับใบอนุญาตดังกล่าวดำเนินการแก้ไขปรับปรุงให้แล้วเสร็จภายในเวลาที่กำหนด
หากผู้รับใบอนุญาตนั้นมิได้ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในเวลาที่กำหนด
ให้ถือว่าไม่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตและให้การพิจารณาคำขอต่ออายุใบอนุญาตเป็นอันสิ้นสุดลง
ข้อ ๒๔ ผู้รับใบอนุญาตซึ่งจะเลิกประกอบการ
ให้แจ้งความประสงค์เป็นหนังสือให้นายทะเบียนทราบพร้อมกับส่งคืนใบอนุญาต
ข้อ ๒๕ เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้
ให้นายทะเบียนสั่งให้ผู้รับใบอนุญาตนั้นแก้ไขให้ถูกต้องภายในระยะเวลาที่กำหนด
ถ้าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือไม่แก้ไขให้ถูกต้อง
ให้นายทะเบียนมีอำนาจตักเตือนหรือสั่งระงับใบอนุญาตเป็นการชั่วคราวได้ตามควรแก่กรณี ทั้งนี้
การตักเตือนและการสั่งระงับใบอนุญาตเป็นการชั่วคราว ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด
ในกรณีที่เห็นได้ว่าผู้รับใบอนุญาตไม่สามารถดำเนินการแก้ไขตามคำสั่งของ
นายทะเบียนตามวรรคหนึ่งได้
หรือการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้น่าจะเป็นเหตุให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน หรือน่าจะเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรง
ให้นายทะเบียนสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ข้อ ๒๖ ในกรณีรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษครบอายุการใช้งาน
หรือผู้รับใบอนุญาตถูกเพิกถอนใบอนุญาต หรือไม่ได้รับอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต
ให้ผู้รับใบอนุญาตนำเครื่องหมายตามข้อ ๑๕ ออก
และส่งคืนแผ่นป้ายทะเบียนรถต่อนายทะเบียนพร้อมนำใบคู่มือจดทะเบียนรถมาแสดงต่อนายทะเบียนเพื่อบันทึกหลักฐานการระงับทะเบียนหรือเปลี่ยนประเภทรถ
ทั้งนี้
ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ครบอายุการใช้งาน วันที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาต
หรือวันที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต แล้วแต่กรณี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พิชิต อัคราทิตย์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการขอรับใบอนุญาต การออกใบอนุญาต
และการต่ออายุใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบพิเศษ รวมทั้งปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับลักษณะ
ขนาด กำลังของเครื่องยนต์ เครื่องอุปกรณ์
และเครื่องหมายสำหรับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนแบบพิเศษ
เพื่อยกระดับมาตรฐานการให้บริการแก่ประชาชน และมาตรฐานความปลอดภัยในการโดยสารรถยนต์สาธารณะให้ทันสมัยและสอดคล้องกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป
อันเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการ การควบคุมดูแลมาตรฐานการให้บริการ และความปลอดภัยของคนโดยสาร
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ปวันวิทย์/อัญชลี/จัดทำ
๑๕
สิงหาคม ๒๕๖๐
สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕
เมษายน ๒๕๖๒
วศิน/ตรวจ
๑๐ เมษายน
๒๕๖๒
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๑๖/๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๐
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
