กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2522

• จำนวนมาตรา: 8

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๓๙)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๓๗

แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ให้ผู้ที่ประสงค์จะจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมจัดทำโครงการ

ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วย ข้อมูลในเรื่องดังต่อไปนี้

เสนอต่อคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

(๑)

แผนงานและกำหนดระยะเวลาการพัฒนาโครงการตั้งแต่เริ่มต้นจนแล้วเสร็จ

(๒) ประเภทอุตสาหกรรมเป้าหมาย

(๓) แผนที่โดยสังเขปแสดงจำนวนเนื้อที่ซึ่งต้องไม่น้อยกว่า

๒๐ ไร่ แนวเขตที่ดินแหล่งรองรับน้ำทิ้ง และบริเวณข้างเคียง

(๔) แผนผังแสดงการใช้ที่ดิน โดยแยกเป็นเขตอุตสาหกรรม

เขตพาณิชย์และบริการเขตที่พักอาศัย

เขตพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยสะดวกอย่างอื่น เขตพื้นที่สีเขียว

และพื้นที่แนวกันชน ทั้งนี้ ตามลักษณะของนิคมอุตสาหกรรม

(๕) แหล่งน้ำใช้

(๖) ขนาดของการลงทุน

(๗) แหล่งเงินทุน

(๘) แผนการให้เช่า ให้เช่าซื้อ

และขายอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์

(๙) แผนการเงิน

(๑๐)ข้อเสนอเกี่ยวกับการจัดตั้งกองทุนเพื่อบำรุงรักษาและสร้างทดแทนระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในนิคมอุตสาหกรรม

(๑๑)

รายงานการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ

ซึ่งรวมถึงขีดความสามารถของสิ่งแวดล้อมในการรองรับมลพิษจากโครงการ

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ในกรณีที่เอกชนหรือบุคคลอื่นประสงค์จะจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมโดยขอให้กนอ.

ร่วมดำเนินงานด้วย นอกจากจะต้องดำเนินการตามข้อ ๑

แล้วจะต้องจัดทำรายละเอียดหรือแสดงหลักฐานในเรื่องต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ด้วย

(๑) ข้อเสนอเกี่ยวกับการดำเนินการให้บริการระบบสาธารณูปโภค

และสิ่งอำนวยความสะดวกแก่ผู้ประกอบกิจการในนิคมอุตสาหกรรม

(๒) การกำหนดค่าบำรุงรักษาและค่าบริการ

สำหรับระบบสาธารณูปโภคสิ่งอำนวยความสะดวก และบริการอื่น ๆ

ที่จะเรียกเก็บจากผู้ประกอบกิจการในนิคมอุตสาหกรรม

(๓) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครอง

หรือหลักฐานแสดงการจะได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครอง ในที่ดินนั้น

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

การดำเนินการให้บริการระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวก

และบริการอื่นในนิคมอุตสาหกรรมที่ กนอ. จัดตั้งขึ้น หรือ

กนอ.ร่วมดำเนินงานกับบุคคลอื่น หรือบุคคลอื่นดำเนินการเอง

ให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนด

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

นิคมอุตสาหกรรมแต่ละแห่งต้องจัดให้มีกองทุนเพื่อบำรุงรักษาและสร้างทดแทนระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในนิคมอุตสาหกรรมทั้งนี้

ตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ในการจัดพื้นที่ในนิคมอุตสาหกรรมต้องจัดให้มีเขตพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างอื่น

เขตพื้นที่สีเขียว และพื้นที่แนวกันชนไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๕ ของพื้นที่ทั้งหมด

ในกรณีที่นิคมอุตสาหกรรมมีพื้นที่ตั้งแต่ ๑,๐๐๐ ไร่ขึ้นไป

ให้จัดให้มีเขตพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างอื่น

เขตพื้นที่สีเขียวและพื้นที่แนวกันชนตามที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนด

แต่ต้องไม่น้อยกว่า ๒๕๐ ไร่

พื้นที่ส่วนที่เหลือจากการจัดตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง

ให้จัดเป็นเขตอุตสาหกรรมและเขตพาณิชย์และบริการและเขตที่พักอาศัย (ถ้ามี)

แต่ทั้งนี้จะต้องมีเขตอุตสาหกรรมไม่น้อยกว่าร้อยละ ๖๕

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

นิคมอุตสาหกรรมที่มีขนาดพื้นที่ตั้งแต่ ๒,๐๐๐ ไร่ขึ้นไป

ต้องจัดตั้งบนพื้นที่ที่อยู่ติดกับถนนสาธารณะที่มีเขตทางกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร

หรือมีทางเชื่อมกับถนนสาธารณะดังกล่าว โดยมีเขตทางกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

นิคมอุตสาหกรรมแต่ละประเภทต้องมีระบบสาธารณูปโภค

สิ่งอำนวยความสะดวกและบริการที่จำเป็นอย่างน้อยดังต่อไปนี้

(๑) เขตอุตสาหกรรมทั่วไป

(ก) ระบบถนนภายในนิคมอุตสาหกรรม

(ข) ระบบระบายน้ำฝน และหรือระบบป้องกันน้ำท่วม

(ค) ระบบประปา

(ง) ระบบบำบัดน้ำเสีย

(จ) ระบบสื่อสารโทรคมนาคม

(ฉ) ระบบไฟฟ้า

(ช) ระบบดับเพลิงและระบบป้องกันอุบัติภัย

(ซ) ระบบจัดการกากอุตสาหกรรม มูลฝอย และสิ่งปฎิกูล

(ฌ) ระบบติดตามตรวจสอบมลพิษและคุณภาพสิ่งแวดล้อม

(ญ) ระบบรักษาความปลอดภัย

(ฎ) อาคารบริการ และพื้นที่ใช้ประโยชน์อื่น ๆ ตามความจำเป็น

เช่น อาคารสำนักงาน และที่พักอาศัยของพนักงาน กนอ. เป็นต้น

(๒) เขตอุตสาหกรรมส่งออก

นอกจากจะต้องจัดให้มีระบบสาธารณูปโภคสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการตาม (๑) แล้ว

ต้องจัดให้มีสิ่งต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ตามความจำเป็นด้วย

(ก) รั้วโดยรอบเขตอุตสาหกรรมส่งออก เส้นทางตรวจสอบทางกายภาพโดยรอบและจุดตรวจสอบการเข้าออก

(ข) อาคารสำนักงานศุลกากรและที่พักอาศัยของเจ้าหน้าที่ศุลกากร

(ค) โรงพักสินค้าและคลังสินค้า

นอกจากที่กำหนดไว้ใน (๑) และ (๒) แล้ว

คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยอาจกำหนดให้มีระบบสาธารณูปโภค

สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการอื่นเพิ่มเติมตามความจำเป็นอีกก็ได้ เช่น

ศูนย์ฝึกอบรม ศูนย์กลางการติดต่อสื่อสาร สถานพยาบาล การบริการรถรับส่ง เป็นต้น

ระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการตาม (๑) และ

(๒) ให้เป็นไปตามมาตรฐานและข้อกำหนดที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนดตามมาตรา

๒๓ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

ให้คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้มีอำนาจในการพิจารณาและวินิจฉัยปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการตามกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๓๙

ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓๗

แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒

บัญญัติให้นิคมอุตสาหกรรมที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัตินี้ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ

และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ

และเงื่อนไขในการดำเนินการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมเพื่อใช้เป็นมาตรฐานในการออกแบบ

การพัฒนาและการก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง

๑๕ มีนาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๒๕ ก/หน้า ๑๔/๕ กรกฎาคม ๒๕๓๙