กฎกระทรวง กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ผู้ที่ประสงค์จะจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมจัดทำโครงการ ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วย ข้อมูลในเรื่องดังต่อไปนี้ เสนอต่อคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (๑) แผนงานและกำหนดระยะเวลาการพัฒนาโครงการตั้งแต่เริ่มต้นจนแล้วเสร็จ (๒) ประเภทอุตสาหกรรมเป้าหมาย (๓) แผนที่โดยสังเขปแสดงจำนวนเนื้อที่ซึ่งต้องไม่น้อยกว่า ๒๐ ไร่ แนวเขตที่ดินแหล่งรองรับน้ำทิ้ง และบริเวณข้างเคียง (๔) แผนผังแสดงการใช้ที่ดิน โดยแยกเป็นเขตอุตสาหกรรม เขตพาณิชย์และบริการเขตที่พักอาศัย เขตพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยสะดวกอย่างอื่น เขตพื้นที่สีเขียว และพื้นที่แนวกันชน ทั้งนี้ ตามลักษณะของนิคมอุตสาหกรรม (๕) แหล่งน้ำใช้ (๖) ขนาดของการลงทุน (๗) แหล่งเงินทุน (๘) แผนการให้เช่า ให้เช่าซื้อ และขายอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ (๙) แผนการเงิน (๑๐)ข้อเสนอเกี่ยวกับการจัดตั้งกองทุนเพื่อบำรุงรักษาและสร้างทดแทนระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในนิคมอุตสาหกรรม (๑๑) รายงานการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ซึ่งรวมถึงขีดความสามารถของสิ่งแวดล้อมในการรองรับมลพิษจากโครงการ
ข้อ ๒ ในกรณีที่เอกชนหรือบุคคลอื่นประสงค์จะจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมโดยขอให้กนอ. ร่วมดำเนินงานด้วย นอกจากจะต้องดำเนินการตามข้อ ๑ แล้วจะต้องจัดทำรายละเอียดหรือแสดงหลักฐานในเรื่องต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ด้วย (๑) ข้อเสนอเกี่ยวกับการดำเนินการให้บริการระบบสาธารณูปโภค และสิ่งอำนวยความสะดวกแก่ผู้ประกอบกิจการในนิคมอุตสาหกรรม (๒) การกำหนดค่าบำรุงรักษาและค่าบริการ สำหรับระบบสาธารณูปโภคสิ่งอำนวยความสะดวก และบริการอื่น ๆ ที่จะเรียกเก็บจากผู้ประกอบกิจการในนิคมอุตสาหกรรม (๓) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครอง หรือหลักฐานแสดงการจะได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครอง ในที่ดินนั้น
ข้อ ๓ การดำเนินการให้บริการระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการอื่นในนิคมอุตสาหกรรมที่ กนอ. จัดตั้งขึ้น หรือ กนอ.ร่วมดำเนินงานกับบุคคลอื่น หรือบุคคลอื่นดำเนินการเอง ให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนด
ข้อ ๔ นิคมอุตสาหกรรมแต่ละแห่งต้องจัดให้มีกองทุนเพื่อบำรุงรักษาและสร้างทดแทนระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในนิคมอุตสาหกรรมทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ข้อ ๕ ในการจัดพื้นที่ในนิคมอุตสาหกรรมต้องจัดให้มีเขตพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างอื่น เขตพื้นที่สีเขียว และพื้นที่แนวกันชนไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๕ ของพื้นที่ทั้งหมด ในกรณีที่นิคมอุตสาหกรรมมีพื้นที่ตั้งแต่ ๑,๐๐๐ ไร่ขึ้นไป ให้จัดให้มีเขตพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างอื่น เขตพื้นที่สีเขียวและพื้นที่แนวกันชนตามที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนด แต่ต้องไม่น้อยกว่า ๒๕๐ ไร่ พื้นที่ส่วนที่เหลือจากการจัดตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง ให้จัดเป็นเขตอุตสาหกรรมและเขตพาณิชย์และบริการและเขตที่พักอาศัย (ถ้ามี) แต่ทั้งนี้จะต้องมีเขตอุตสาหกรรมไม่น้อยกว่าร้อยละ ๖๕
ข้อ ๖ นิคมอุตสาหกรรมที่มีขนาดพื้นที่ตั้งแต่ ๒,๐๐๐ ไร่ขึ้นไป ต้องจัดตั้งบนพื้นที่ที่อยู่ติดกับถนนสาธารณะที่มีเขตทางกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร หรือมีทางเชื่อมกับถนนสาธารณะดังกล่าว โดยมีเขตทางกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร
ข้อ ๗ นิคมอุตสาหกรรมแต่ละประเภทต้องมีระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวกและบริการที่จำเป็นอย่างน้อยดังต่อไปนี้ (๑) เขตอุตสาหกรรมทั่วไป (ก) ระบบถนนภายในนิคมอุตสาหกรรม (ข) ระบบระบายน้ำฝน และหรือระบบป้องกันน้ำท่วม (ค) ระบบประปา (ง) ระบบบำบัดน้ำเสีย (จ) ระบบสื่อสารโทรคมนาคม (ฉ) ระบบไฟฟ้า (ช) ระบบดับเพลิงและระบบป้องกันอุบัติภัย (ซ) ระบบจัดการกากอุตสาหกรรม มูลฝอย และสิ่งปฎิกูล (ฌ) ระบบติดตามตรวจสอบมลพิษและคุณภาพสิ่งแวดล้อม (ญ) ระบบรักษาความปลอดภัย (ฎ) อาคารบริการ และพื้นที่ใช้ประโยชน์อื่น ๆ ตามความจำเป็น เช่น อาคารสำนักงาน และที่พักอาศัยของพนักงาน กนอ. เป็นต้น (๒) เขตอุตสาหกรรมส่งออก นอกจากจะต้องจัดให้มีระบบสาธารณูปโภคสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการตาม (๑) แล้ว ต้องจัดให้มีสิ่งต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ตามความจำเป็นด้วย (ก) รั้วโดยรอบเขตอุตสาหกรรมส่งออก เส้นทางตรวจสอบทางกายภาพโดยรอบและจุดตรวจสอบการเข้าออก (ข) อาคารสำนักงานศุลกากรและที่พักอาศัยของเจ้าหน้าที่ศุลกากร (ค) โรงพักสินค้าและคลังสินค้า นอกจากที่กำหนดไว้ใน (๑) และ (๒) แล้ว คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยอาจกำหนดให้มีระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการอื่นเพิ่มเติมตามความจำเป็นอีกก็ได้ เช่น ศูนย์ฝึกอบรม ศูนย์กลางการติดต่อสื่อสาร สถานพยาบาล การบริการรถรับส่ง เป็นต้น ระบบสาธารณูปโภค สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการตาม (๑) และ (๒) ให้เป็นไปตามมาตรฐานและข้อกำหนดที่คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกำหนดตามมาตรา ๒๓ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒
ข้อ ๘ ให้คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้มีอำนาจในการพิจารณาและวินิจฉัยปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการตามกฎกระทรวงนี้ ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๓๙ ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒ บัญญัติให้นิคมอุตสาหกรรมที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัตินี้ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการดำเนินการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมเพื่อใช้เป็นมาตรฐานในการออกแบบ การพัฒนาและการก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ วิภา/ปรับปรุง ๑๕ มีนาคม ๒๕๕๙ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๒๕ ก/หน้า ๑๔/๕ กรกฎาคม ๒๕๓๙
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
公布日期部分取自：Open Law Data Thailand × สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี（CC BY 4.0）