我的書籤免費註冊

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวง แผ่นดินหมายเลข 3100 และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 สายแยกทางหลวง แผ่นดินหมายเลข 306 (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย - บ้านคลองรังสิต พ.ศ. 2548

子法規・公布 2005-12-30・全 8 條

อารัมภบท

พระราชกฤษฎีกา พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวง แผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวง แผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย - บ้านคลองรังสิต พ.ศ. ๒๕๔๘ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต) – เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย – บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานี อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐ และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗(บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต) – เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย – บ้านคลองรังสิต พ.ศ. ๒๕๔๘”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปี

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๕

มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีส่วนแคบที่สุดสี่ร้อยเมตร และส่วนกว้างที่สุดหนึ่งพันเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๖

มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต) – เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบ้านเทียนถวาย – บ้านคลองรังสิต อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานีมีส่วนแคบที่สุดสี่ร้อยเมตร และส่วนกว้างที่สุดแปดร้อยเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๗

มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี [เอกสารแนบท้าย] ๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 9 (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 (รังสิต) สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 (รังสิต) – เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย – บ้านคลองรังสิต พ.ศ. 2548 (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย) หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) – บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต) – เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย – บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานี เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภค ในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ ๙ มกราคม ๒๕๔๙ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๑๙/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๘

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

公布日期部分取自:Open Law Data Thailand × สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีCC BY 4.0

接下來可以查