พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน
เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๔๕
สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๐๗ (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙
(บางบัวทอง)
ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวง
แผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวง
แผ่นดินหมายเลข
๓๐๖ (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา
ตอนบ้านเทียนถวาย
- บ้านคลองรังสิต
พ.ศ.
๒๕๔๘
ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
เป็นปีที่
๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน
เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)
บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง)
ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต) เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา
ตอนบ้านเทียนถวาย บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานี
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์
พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
ประกอบกับมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา
๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐ และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้