กฎกระทรวง (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. 2503 ว่าด้วยการเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการในชั้นหนึ่ง ๆ

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

(พ.ศ. ๒๕๐๔)

ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ

พ.ศ. ๒๕๐๓

ว่าด้วยการเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการในชั้นหนึ่ง

ๆ[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ และมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ

พ.ศ. ๒๕๐๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยได้รับความเห็นชอบของ ก.อ.

ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ในกฎกระทรวงนี้ คำว่า “ปี” หมายความว่า ปีงบประมาณ

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการในชั้นหนึ่ง ๆ โดยปกติให้สั่งเลื่อนได้ปีละหนึ่งขั้น

และผู้ซึ่งจะได้เลื่อนขั้นเงินเดือนต้องอยู่ในหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑) เป็นผู้ซึ่งมีวัฒนธรรม

(๒)

เป็นผู้ซึ่งปฏิบัติตามระเบียบแบบแผนตามที่ทางราชการได้กำหนดไว้ และรักษาวินัยโดยเคร่งครัด

(๓)

เป็นผู้ซึ่งมีความรู้และความสามารถเหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่และมีความอุตสาหะบากบั่นในการปฏิบัติหน้าที่ของตน

ทั้งงานที่ได้กระทำไปนั้นเรียบร้อยเป็นผลดีแก่ทางราชการ

(๔)

เป็นผู้ซึ่งได้ปฏิบัติงานในตำแหน่งที่มีคุณภาพและปริมาณของงานสมควรที่จะเลื่อนขั้นเงินเดือน

(๕)

เป็นผู้ซึ่งได้รับบรรจุเข้ารับราชการมาครบรอบปีนับตั้งแต่เดือนแรกของปีเป็นต้นไป

หรือเลื่อนชั้นหรือเลื่อนขั้นเงินเดือนมาแล้ว ไม่ต่ำกว่าหกเดือน

(๖)

ในรอบปีที่แล้วมาต้องเป็นผู้ซึ่งไม่มีวันลามากโดยถือเกณฑ์วันลารวมทั้งลากิจและลาป่วยถึงสี่สิบห้าวัน

เว้นแต่

(ก) ลาอุปสมบท โดยได้รับเงินเดือนระหว่างลา

(ข) ลาป่วยซึ่งจำเป็นต้องรักษาตัวเป็นเวลานานคราวเดียว

หรือหลายคราวรวมกันไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวัน หรือ

(ค) ลาป่วยเพราะประสบอันตรายในขณะปฏิบัติราชการตามหน้าที่

หรือในขณะเดินทางไปหรือกลับจากปฏิบัติราชการตามหน้าที่

(๗)

ในรอบปีที่แล้วมาต้องเป็นผู้ซึ่งไม่ลาบ่อยครั้งหรือมารับราชการสายกว่าเวลาที่ทางราชการกำหนดเนือง

ๆ

(๘) ในรอบปีที่แล้วมาต้องเป็นผู้ซึ่งไม่ขาดราชการ

เว้นแต่เพราะเหตุสุดวิสัย

(๙) ในรอบปีที่แล้วมาจนถึงวันออกคำสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือน

ต้องเป็นผู้ไม่ถูกลงโทษทางวินัย เว้นแต่โทษภาคทัณฑ์

ในกรณีที่ข้าราชการอัยการผู้ใดถูกงดเลื่อนเงินเดือน

เพราะเป็นผู้ถูกลงโทษทางวินัย หรืออยู่ในระหว่างสอบสวน

หรือถูกฟ้องในคดีอาญาในกรณีนั้นมาแล้ว ถ้าเป็นผู้ซึ่งอยู่ในเกณฑ์จะได้เลื่อนขั้นเงินเดือน

จะเลื่อนขั้นเงินเดือนให้ก็ได้ แต่ถ้าเป็นผู้ซึ่งถูกลงโทษตัดเงินเดือน จะเลื่อนขั้นเงินเดือนได้ต่อเมื่อพ้นโทษตัดเงินเดือนแล้ว

(๑๐) ในรอบปีที่แล้วมาต้องเป็นผู้ซึ่งไม่ถูกสั่งพักราชการเกินกว่าหกเดือน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการเป็นกรณีพิเศษเกินกว่าหนึ่งขั้นนั้น

ให้พิจารณาคัดเลือกจากผู้ซึ่งอยู่ในหลักเกณฑ์ดังกล่าวในข้อ ๒

และต้องเป็นผู้ซึ่งอยู่ในหลักเกณฑ์ประการใดประการหนึ่ง ดังต่อไปนี้

(๑) ปฏิบัติงานในหน้าที่ราชการได้ผลดียิ่ง

จนถือเป็นตัวอย่างที่ดีได้

(๒) ปฏิบัติงานที่เสี่ยงอันตรายเป็นกรณีพิเศษ

(๓) ปฏิบัติงานที่ท้องที่กันดาร

และมีไข้ชุกชุมเป็นการเสี่ยงอันตรายต่อชีวิต และเป็นท้องที่ที่ทางราชการได้รับรองแล้ว

(๔) ปฏิบัติงานเกินกว่าตำแหน่งหน้าที่

จนเกิดประโยชน์ต่อราชการเป็นพิเศษและปฏิบัติงานในตำแหน่งหน้าที่ของตนเป็นผลดีด้วย

(๕)

ปฏิบัติงานโดยได้ค้นคว้าสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เป็นประโยชน์ต่อราชการเป็นพิเศษและทางราชการได้รับรองให้ใช้การค้นคว้านั้น

(๖) ปฏิบัติงานตรากตรำและรับผิดชอบการเงินเป็นจำนวนมาก

(๗)

ปฏิบัติงานในหน้าที่ราชการด้วยความตรากตรำเหน็ดเหนื่อยเป็นพิเศษและงานได้ผลดียิ่ง

(๘)

ปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมายให้กระทำกิจการอย่างหนึ่งอย่างใดจนสำเร็จเป็นผลดียิ่งแก่ประเทศชาติ

(๙)

ปฏิบัติงานในตำแหน่งที่มีคุณภาพและปริมาณของงานสูงกว่าอัตราเงินเดือนที่ได้รับอยู่และได้ผลดีสมความมุ่งหมาย

ทั้งนี้ ให้พิจารณาหลักฐานโดยละเอียดรอบคอบว่า

ข้าราชการอัยการผู้นั้นได้ปฏิบัติงานถึงขนาดที่สมควรจะเลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษเกินกว่าหนึ่งขั้นหรือไม่

ถ้าเห็นว่าเป็นการสมควรก็ให้สั่งเลื่อนได้ไม่เกินสองขั้น แต่ถ้าเห็นว่าสมควรให้เลื่อนขั้นเงินเดือนเกินกว่าสองขั้น

จะสั่งเลื่อนเป็นพิเศษเฉพาะรายก็ได้

คำสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษนั้นให้ระบุด้วยว่าผู้นั้นได้ปฏิบัติงานเป็นกรณีพิเศษเข้าในหลักเกณฑ์ประการใดในกฎกระทรวงข้อนี้ด้วย

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ผู้ซึ่งได้รับบรรจุและเข้ารับราชการไม่ครบรอบปีตามข้อ ๒ (๕) เป็นผู้สมควรได้เลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษเกินกว่าหนึ่งขั้นตามข้อ

๓ ถ้าในปีที่แล้วมาผู้นั้นได้รับบรรจุเข้ารับราชการตั้งแต่หกเดือนขึ้นไป

ให้เลื่อนขั้นเงินเดือนได้ไม่เกินหนึ่งขั้น

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ผู้ซึ่งอยู่ในหลักเกณฑ์สมควรได้เลื่อนขั้นเงินเดือนถ้าผู้นั้นอยู่ในระหว่างถูกสอบสวนว่ากระทำผิดวินัยหรือถูกฟ้องในคดีอาญาอยู่ก่อนมีคำสั่งให้เลื่อนขั้นเงินเดือน

ให้รอการเลื่อนขั้นเงินเดือนไว้ก่อน แต่ถ้าการสอบสวนพิจารณาเสร็จแล้วในปีใด

และผู้นั้นไม่ถูกลงโทษทางวินัยหรือไม่ถูกศาลพิพากษาให้จำคุก หรือไม่มีมลทินหรือมัวหมอง

ก็ให้สั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนในปีนั้นได้

แต่ถ้าในระหว่างที่รอการเลื่อนขั้นเงินเดือนนั้น

ทางราชการได้กันเงินสำหรับเลื่อนขั้นเงินเดือนไว้ให้

ถ้าการสอบสวนพิจารณาเสร็จแล้วผู้นั้นไม่ถูกลงโทษทางวินัยหรือไม่ถูกศาลพิพากษาให้จำคุก

หรือ ไม่มีมลทินหรือมัวหมอง ก็ให้นำเงินนั้นมาเลื่อนขั้นเงินเดือนในปีที่จะสั่งเลื่อนได้

การเลื่อนขั้นเงินเดือนให้เท่ากับเงินที่กันไว้ให้ ถ้าไม่เกินปีละหนึ่งขั้น

ไม่ถือว่าเป็นการเลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษตามความในข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงนี้

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

ภายใต้บังคับแห่งข้อ ๒ (๙) การสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือน

ตามปกติให้เลื่อนขั้นเงินเดือนตั้งแต่วันที่ ๑ ของเดือนแรกของปีที่ได้เลื่อนนั้น

ผู้ซึ่งอยู่ในหลักเกณฑ์สมควรได้เลื่อนขั้นเงินเดือน

แต่ได้ออกจากราชการหรือไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร

ก่อนที่จะมีคำสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือน จะสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนให้ผู้นั้นภายหลังย้อนไปถึงวันที่

๑ ของเดือนแรกของปีที่ได้เลื่อนนั้นก็ได้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

การเลื่อนขั้นเงินเดือนตามกฎกระทรวงนี้ต้องมีเงินสำหรับเลื่อนขั้นภายในวงเงินงบประมาณประเภทเงินเดือนตามที่ได้รับอนุมัติไว้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๐๔

พลเอก ป. จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการ

ซึ่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๑๘

บัญญัติให้เลื่อนขั้นเงินเดือนตามหลักเกณฑ์และวิธีการในกฎกระทรวง

ดลธี/ผู้จัดทำ

๘ กันยายน ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ

๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๒๕/หน้า ๓๕๓/๒๑ มีนาคม ๒๕๐๔