กฎกระทรวง กฎกระทรวง กำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ง) ใน (๑) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕ (ง) ใบอนุญาตที่มีอายุเกินหนึ่งปี ให้เก็บค่าธรรมเนียม สำหรับระยะเวลาที่เกินหนึ่งปีเพิ่มขึ้นตามอัตราใน (ก) (ข) หรือ (ค)
ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ง) ใน (๒) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕ (ง) การต่ออายุใบอนุญาตเกินหนึ่งปี ให้เก็บค่าธรรมเนียม สำหรับระยะเวลาที่เกินหนึ่งปีเพิ่มขึ้นตามอัตราใน (ก) (ข) หรือ (ค) ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ อภัย จันทนจุลกะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากการกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าวในสาขาอาชีพรับจ้างทำงานโดยใช้กำลังกายเป็นหลักหรือรับจ้างทำงานในบ้านตามกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม การทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕ ยังไม่ครอบคลุมกรณีใบอนุญาตและการต่ออายุใบอนุญาตที่มีอายุเกินหนึ่งปี และโดยที่มาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ ปริยานุช/ผู้จัดทำ ๙ มกราคม ๒๕๕๑ ภัทรวีร์/ปรับปรุง ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙๙ ก/หน้า ๓๐/๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๐
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
公布日期部分取自：Open Law Data Thailand × สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี（CC BY 4.0）