กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2550

• จำนวนมาตรา: 2

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

กำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว

(ฉบับที่ ๓)

พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑

อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ง) ใน (๑) ของข้อ ๒

แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕

“(ง) ใบอนุญาตที่มีอายุเกินหนึ่งปี ให้เก็บค่าธรรมเนียม

สำหรับระยะเวลาที่เกินหนึ่งปีเพิ่มขึ้นตามอัตราใน

(ก) (ข) หรือ (ค)”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ง) ใน (๒) ของข้อ ๒

แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕

“(ง) การต่ออายุใบอนุญาตเกินหนึ่งปี ให้เก็บค่าธรรมเนียม

สำหรับระยะเวลาที่เกินหนึ่งปีเพิ่มขึ้นตามอัตราใน

(ก) (ข) หรือ (ค)”

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘

ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

อภัย จันทนจุลกะ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

เนื่องจากการกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าวในสาขาอาชีพรับจ้างทำงานโดยใช้กำลังกายเป็นหลักหรือรับจ้างทำงานในบ้านตามกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม

การทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕

ยังไม่ครอบคลุมกรณีใบอนุญาตและการต่ออายุใบอนุญาตที่มีอายุเกินหนึ่งปี

และโดยที่มาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑

บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๙ มกราคม ๒๕๕๑

ภัทรวีร์/ปรับปรุง

๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙๙ ก/หน้า ๓๐/๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๐