พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกฐานะศาลแขวงเบตงเป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช
๒๔๘๓
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.
อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๓ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๓
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกฐานะศาลแขวงเบตงขึ้นเป็นศาลจังหวัด
จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้
มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงเบตงเป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช ๒๔๘๓
มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓
ให้ยกฐานะศาลแขวงเบตงขึ้นเป็นศาลจังหวัด
แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศอีกชั้นหนึ่ง
มาตรา ๔
ให้ศาลจังหวัดเบตงมีเขตตลอดท้องที่อำเภอเบตงในจังหวัดยะลา
มาตรา ๕
บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงเบตงซึ่งค้างพิจารณาในศาลจังหวัดยะลาในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา
๓ นั้น ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดยะลา
มาตรา ๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
ดวงเพ็ญ/พิมพ์
๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
ปณตภร/ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๗/-/หน้า ๓๖๔/๓ กันยายน ๒๔๘๓
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
