ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 24

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ.

๒๕๖๐[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.

๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนและนายอำเภอป่าซาง

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนนับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย

ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนแล้วเจ็ดวัน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ กฎ ระเบียบ

และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

“การค้า”

หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรมการเกษตร การผลิต

หรือให้บริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ

ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

(๑)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์หรือผลิตภัณฑ์

(๑.๑)

การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาดและการฆ่าเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๑.๒)

การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก

(๑.๓)

การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป

(๑.๔)

การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์

(๑.๕) การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู เปลือกกุ้ง

ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย

และการขายในตลาด

(๑.๖)

การประดิษฐ์เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์

หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์

(๑.๗) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสมหรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช

หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์ หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์

(๑.๘)

การสะสมหรือการล้างครั่ง

(๒)

กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำ

(๒.๑)

การผลิตเนย เนยเทียม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๒)

การผลิตกะปิ เครื่องแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว

หอยดอง น้ำผึ้ง เครื่องเทศ หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๓)

การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๔)

การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เคม็ การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๕)

การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก หรือวิธีการอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช

ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาดและการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๖)

การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร

การเร่ขาย การขายในตลาดและการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๗)

การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๘)

การผลิตแบะแซ

(๒.๙)

การผลิตอาหารกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด

(๒.๑๐)

การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ

(๒.๑๑)

การแกะ การล้างสัตว์น้ำ ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๒.๑๒)

การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋องขวดหรือภาชนะอื่นใด

ยกเว้นการผลิตเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๒.๑๓)

การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล

(๒.๑๔)

การผลิต ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว

(๒.๑๕)

การผลิต การแบ่งบรรจุเอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ น้ำส้มสายชู

(๒.๑๖)

การคั่วกาแฟ

(๒.๑๗)

การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร

(๒.๑๘)

การผลิตผงชูรส

(๒.๑๙)

การผลิตน้ำกลั่น/น้ำบริโภค (ยกเว้นการผลิตน้ำดื่ม RO ภายในชุมชนที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล)/น้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ

(๒.๒๐)

การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการบริโภคในครัวเรือน

(๒.๒๑)

การตาก การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่มชนิดอื่น ๆ

(๒.๒๒)

การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๒.๒๓)

การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๒.๒๔)

การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร

(๒.๒๕)

การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหาร และเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๒.๒๖) การเก็บ การถนอมอาหาร

ด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป

(๓) กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์

เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง

(๓.๑)

การผลิต การโม่ การบด การผสม การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร

(๓.๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น

กระดาษเช็ดเครื่องสำอางต่าง ๆ

(๓.๓)

การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี

(๓.๔) การผลิตผ้าพันแผล

ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป

(๓.๕)

การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ

(๔) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๔.๑)

การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช

(๔.๒)

การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ

(๔.๓)

การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๔.๔)

การสีข้าวด้วยเครื่องจักร

(๔.๕)

การผลิตยาสูบ

(๔.๖)

การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร

(๔.๗)

การผลิต การสะสมและจำหน่ายปุ๋ย

(๔.๘)

การผลิตใยมะพร้าว หรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร

(๔.๙)

การตาก การสะสม หรือขนถ่ายมันสำปะหลัง

(๕) กิจการเกี่ยวกับโลหะหรือแร่

(๕.๑) การผลิตโลหะที่เป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร

อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ

(๕.๒)

การหลอม การหล่อ การถลุงแร่หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๕.๑)

(๕.๓)

การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร

หรือก๊าซหรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๕.๑)

(๕.๔)

การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิลหรือโลหะอื่นใด

ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๕.๑)

(๕.๕)

การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๕.๑)

(๕.๖)

การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือก หรือการล้างแร่

(๖)

กิจการที่เกี่ยวข้องกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๖.๑)

การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์

(๖.๒)

การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง ระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๖.๓)

การประกอบเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย

และในการประกอบธรุกิจนั้น มีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกลการปรับปรุงธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้น

มีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักร เครื่องกล หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย

(๖.๔)

การล้าง การอัดฉีดยานยนต์

(๖.๕)

การปะ การเชื่อมยาง

(๖.๖)

การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

(๗)

กิจการที่เกี่ยวกับไม้

(๗.๑)

การผลิตไม้ขีดไฟ

(๗.๒)

การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ การขุดร่อง การทำคิ้วหรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร

(๗.๓)

การประดิษฐ์ไม้ หวาย เป็นสิ่งของเครื่องจักร หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสีหรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย

(๗.๔)

การอบไม้

(๗.๕)

การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร

(๗.๖)

การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียนด้วยกระดาษ

(๗.๗)

การประดิษฐ์กระดาษต่าง ๆ

(๗.๘)

การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน ยกเว้นการผลิตในครัวเรือน

(๘) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ

(๘.๑)

กิจการสปาเพื่อสุขภาพเว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๒)

การประกอบกิจการ อาบ อบ นวด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๘.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๓)

การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๘.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๔)

การประกอบกิจการโรงแรม หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๘.๕)

การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๘.๖)

การประกอบกิจการโรงมหรสพ

(๘.๗)

การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะหรือการแสดงอื่น ๆ

ในทำนองเดียวกัน

(๘.๘)

การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๘.๑)

(๘.๙)

การจัดให้มีการเล่นสเกตโดยมีแสงหรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่นในทำนองเดียวกัน

(๘.๑๐)

การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม

(๘.๑๑)

การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ

การบริหารร่างกาย หรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่การให้บริการดังกล่าวในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๑๒)

การประกอบการสวนสนุก ตู้เกม เกมออนไลน์

(๘.๑๓)

การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม

(๘.๑๔)

การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ

(๘.๑๕)

การสักผิวหนัง การเจาะหู หรือเจาะอวัยวะอื่น

(๘.๑๖)

การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน

(๘.๑๗)

การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้าน

(๙)

กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ

(๙.๑)

การปั่นด้าย การกรอด้าย การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่

๕ กี่ขึ้นไป

(๙.๒)

การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย การปั่นฝ้าย หรือนุ่น

(๙.๓)

การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร

(๙.๔)

การเย็บหรือปักผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕ เครื่องขึ้นไป

(๙.๕)

การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร

(๙.๖)

การซัก การอบ การรีด การอัดกลีบผ้า ด้วยเครื่องจักร

(๙.๗)

การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร

(๑๐)

กิจการเกี่ยวกับ หิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๐.๑)

การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา

(๑๐.๒)

การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๓)

การผลิตเครื่องใช้ การสะสม การผสมซีเมนต์ หินทราย หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๐.๔)

การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๐.๕)

การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ

(๑๐.๖)

การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน

(๑๐.๗)

การผลิต ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก

ผ้าคลัตช์ กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น

(๑๐.๘)

การผลิตกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว

(๑๐.๙)

การผลิตกระดาษทราย

(๑๐.๑๐)

การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว

(๑๐.๑๑)

กิจการเกี่ยวกับการจำหน่าย หิน ดิน ทราย

(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม

ถ่านหิน สารเคมี

(๑๑.๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่ง กรด ด่าง ก๊าซ

สารออกซิไดซ์หรือสารตัวทำละลาย

(๑๑.๒)

การผลิต การกลั่น การสะสม การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ

(๑๑.๓)

การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก

(๑๑.๔)

การพ่นสี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)

(๑๑.๕)

การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๖)

การโม่ การบดชัน

(๑๑.๗)

การผลิตสี หรือน้ำมันผสมสี

(๑๑.๘)

การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่าย หรือฟิล์มภาพยนตร์

(๑๑.๙)

การเคลือบ การชุบ วัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๑๐)

การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๑๑)

การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง

(๑๑.๑๒)

การผลิตน้ำแข็งแห้ง

(๑๑.๑๓)

การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิงและมีไว้เพื่อการจำหน่าย

(๑๑.๑๔)

การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา

(๑๑.๑๕)

การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค

(๑๑.๑๖)

การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว

(๑๒)

กิจการอื่น ๆ

(๑๒.๑)

การพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์ที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๑๒.๒)

การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อุปกรณ์ไฟฟ้า

(๑๒.๓)

การผลิตเทียน เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๔)

การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร และการพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ

(๑๒.๕)

การสะสมวัตถุ หรือสิ่งของชำรุดใช้แล้วหรือเหลือใช้

(๑๒.๖)

การประกอบกิจการโกดังสินค้า

(๑๒.๗)

การล้างขวด ภาชนะ หรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับห้ามผู้ใดประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ผู้ประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๕

ทั้งที่เป็นการค้าและไม่เป็นการค้าจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์อันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ

ดังต่อไปนี้

(๑)

สถานที่ตั้งจะต้องไม่ตั้งอยู่ในบริเวณที่น่าจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พื้นทำด้วยวัตถุถาวรทำความสะอาดง่าย

(๒)

จัดให้มีระบบการระบายน้ำทิ้งและหรือระบบบำบัดน้ำเสียอย่างเพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๓)

จัดให้มีแสงสว่างและทางระบายอากาศเพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๔)

จัดให้มีระบบการกำจัดสิ่งปฏิกูล มูลฝอย การกำจัดมลพิษที่เกิดจากกระบวนการผลิตที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๕)

จัดให้มีการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพและระบบการป้องกันอุบัติเหตุอัคคีภัย

(๖)

จัดให้มีห้องน้ำ ห้องส้วม จำนวนเพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๗)

จัดให้มีระบบป้องกันการปนเปื้อนในผลิตภัณฑ์โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ที่เป็น “อาหาร”

(๘)

จัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาด โดยเฉพาะกิจการที่เกี่ยวกับการผลิตอาหาร

(๙)

จัดให้มีระบบการรักษาความสะอาด เครื่องมือ เครื่องใช้ อุปกรณ์ และสถานที่

ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๑๐)

จัดให้มีการป้องกัน กลิ่น เสียง แสง รังสี ความสั่นสะเทือน สิ่งมีพิษ ฝุ่นละออง เขม่าเถ้า

มูลหรือสิ่งอื่นใด ๆ ซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญ

(๑๑)

การปฏิบัติอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๕

จะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันผู้ขอรับใบอนุญาตงดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ

๗ เพียงเท่าที่เห็นสมควร หรือจะเปลี่ยนแปลงอย่างใดเพื่อให้เหมาะแก่การค้าซึ่งให้ควบคุมก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้พิจารณาแล้วเห็นว่าผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วนตามความในข้อ

๗ ข้อ ๘ และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบที่กำหนดภายในสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัติจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๑)

ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้ในการประกอบการค้าทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าวัตถุแห่งการค้านั้นจัดใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง

และสัตว์พาหะนำโรค

(๒)

ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลไม่เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคได้และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๓) ถ้าจะเปลี่ยนแปลง

แก้ไขหรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน

(๔)

ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข

หรือผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น เข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ

เครื่องใช้ ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นได้ในเวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

(๕)

ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งระเบียบข้อบัญญัติและประกาศองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๕

จะต้องนำสำเนาหลักฐาน ดังต่อไปนี้มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๑)

บัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒)

สำเนาทะเบียนบ้าน

(๓) หลักฐานอื่น

ๆ ที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะต้องดำเนินการออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ

๕ ทราบภายในสามสิบวันวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๘ และหลักฐานตามข้อ ๑๒

ถูกต้องครบถ้วนแล้ว

ในกรณีที่มีเหตุอันจำเป็น

เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจดำเนินการได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งสามารถขยายเวลาออกไปได้อีกสองครั้ง

ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันโดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งหรือตามที่ขยายเวลาได้แล้วนั้น

ผู้ได้รับอนุญาตต้องมาขอรับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันทำการนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในเวลาที่กำหนดถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าประเภทใดที่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการค้าเช่นนั้นต่อไปจะต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันสิ้นอายุใบอนุญาตเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตหากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อ ๑๐

และขอต่อใบอนุญาตตามข้อ ๑๔ จะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาต

หรือวันที่ยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาต แล้วแต่กรณี

ผู้ประกอบกิจการค้าที่มาขอต่ออายุใบอนุญาตรายใดไม่ชำระค่าธรรมเนียมตามกำหนดเวลาในวรรคหนึ่งจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัตินี้

ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียวถ้าประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกันให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียวประเภทอื่นให้เรียกเก็บเพียงกึ่งอัตรา

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ได้ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าจะต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

กรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดพร้อมหลักฐาน

ดังต่อไปนี้

(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ

กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย

(๒)

ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุด

การขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์

และวิธีการตามข้อ ๘ และข้อ ๑๒ โดยอนุโลมและให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ

ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้

(๑)

คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๑

(๒)

ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๒

(๓)

คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๓

(๔)

คำขออนุญาตต่าง ๆ ให้ใช้แบบ กอ. ๔

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้ารายใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือตามบทแห่งพระราชบัญญัติ

กฎกระทรวง หรือประกาศกระทรวงที่ออกตามความแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

และที่แก้ไขเพิ่มเติม หรือกฎหมายอื่นใดที่เกี่ยวข้อง เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้

และถ้าผู้รับคำสั่งไม่แก้ไขหรือไม่ปรับปรุงภายในเวลาที่กำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใบอนุญาตภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้ารายใดถูกพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

หรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้หรือการไม่ปฏิบัติ

หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่งก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการค้าที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ ผู้ประกอบกิจการค้ารายใดไม่ปฏิบัติตามหรือปฏิบัติฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐

ลภัสธนัน

ยาวิละ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐

๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๑)

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๒)

๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๓)

๔. คำขออนุญาตต่าง

ๆ (แบบ กอ. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ

๒๐

มีนาคม ๒๕๖๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๙๒ ง/หน้า ๗๒/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑