มาตรา 14
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส. โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชกฤษฎีกาว่า
ด้วยระเบียบค่าเช่าบ้านข้าราชการ พุทธศักราช
2483
ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานแล้ว
บทบัญญัติ
บางประการจึงไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบันการแบ่งเขตในกรุงเทพมหานครเป็นเขตอำเภอชั้นในและ
ชั้นนอกตามพระราชกฤษฎีกานั้นไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง ขณะนี้การคมนาคมสะดวกขึ้นมากแล้วไม่สม
ควรให้ข่าราชการซึ่งย้ายไปรับราชการประจำต่างเขตกันในกรุงเทพมหานครได้รับค่าเช่าบ้านด้วย
อนึ่งตามหลักการเดิมนั้นข้าราชการเบิกค่าเช่าบ้านได้เฉพาะเมื่อมีการเช่าบ้านจริงและจ่ายให้ตามที่
จ่ายจริงเท่านั้น
หลักการดังกล่าวไม่เป็นผลในทางจูงในให้ข้าราชการพยายามจัดหาบ้านไว้เป็นกรรม
สิทธิ์ของตนเอง
ข้าราชการซึ่งพยายามเก็บหอมรอมริบจนเช่าซื้อบ้านเป็นของตนเองได้กลับหมดสิทธิได้
รับค่าเช่าบ้าน
สมควรยกเลิกหลักการนี้เพื่อช่วยเหลือและจูงใจให้ข่าราชการสามารถจัดหาที่อยู่อาศัย
ของตนเองได้
โดยการจ่ายค่าเช่าบ้านให้ในลักษณะเหมาจ่ายตามสิทธิของผู้นั้น ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการ
เช่าบ้านจริงหรือไม่
นอกจากนี้อัตราค่าเช่าบ้านที่เป็นมานั้นเมื่อคำนวณเป็นอัตราส่วนกับเงินเดือนแล้ว
ปรากฏว่าข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ได้รับค่าเช่าบ้านมากกว่าข้าราชการชั้นผู้น้อย กล่าวคือ ข้าราชการชั้นผู้
ใหญ่ได้รับค่าเช่าบ้านประมาณร้อยละ 18 - 26 ของเงินเดือน
ในขณะที่ข้าราชการชั้นผู้น้อยได้รับประมาณ
ร้อยละ 15 - 18 ของเงินเดือน เพื่อความเป็นธรรมในระหว่างข้าราชการ สมควรแก้ไขเสียใหม่ให้ได้
รับใกล้เคียงกันในอัตราประมาณร้อยละ 20 ของเงินเดือน
จึงจำเป็นต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น