ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 32

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

เรื่อง

กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)

พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการสาธารณสุข (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

องค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากและนายอำเภอเชียรใหญ่

จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว

ในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง

เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้

“ผู้ดำเนินกิจการ”

หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่น

ซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น

“คนงาน”

หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“มลพิษทางเสียง”

หมายความว่า

สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษความสั่นสะเทือน”

หมายความว่า

สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ”

หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ”

หมายความว่า สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการ

ของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“อาคาร”

หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน

หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ

ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

(๑)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง

(๑.๑)

การเพาะพันธุ์ เลี้ยง และการอนุบาลสัตว์ทุกชนิด

(๑.๒)

การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์

หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชม

หรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการเรียกเก็บ

ค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม

(๒)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์

(๒.๑)

การฆ่าสัตว์ หรือชำแหละสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร เร่ขาย หรือขายในตลาด

(๒.๒)

การหมัก ฟอก ตาก หรือสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์

(๒.๓)

การเคี่ยวหนัง เอ็น หรือไขสัตว์

(๒.๔)

การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือก กระดอง กระดูก เขา หนังขนสัตว์หรือส่วนอื่น

ๆ ของสัตว์ด้วยการต้ม นึ่ง ตาก เผาหรือกรรมวิธีใด ๆ ซึ่งมิใช่เพื่อเป็นอาหาร

(๒.๕)

การผลิต โม่ ป่น บด ผสม บรรจุ สะสม หรือกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช

หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช

เพื่อเป็นอาหารสัตว์หรือส่วนประกอบของอาหารสัตว์

(๒.๖)

การผลิต แปรรูป สะสม หรือล้างครั่ง

(๓)

กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร

สถานที่สะสมอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๑)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำพริกแกง น้ำพริกปรุงสำเร็จ เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว

น้ำจิ้ม หรือซอสปรุงรสชนิดต่าง ๆ

(๓.๒)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง จากสัตว์ ได้แก่ ปลาร้า ปลาเจ่า

กุ้งเจ่า ปลาส้ม ปลาจ่อม แหนม หม่ำ ไส้กรอก กะปิ น้ำปลา หอยดอง น้ำเคย น้ำบูดู

ไตปลา หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๓)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง แซ่อิ่ม จากผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น

(๓.๔)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารจากพืชหรือสัตว์โดยการตาก บด นึ่ง ต้ม ตุ๋น

เคี่ยว กวน ฉาบ ทอด อบ รมควัน ปิ้ง ย่าง เผา หรือวิธีอื่นใด

(๓.๕)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุลูกชิ้น

(๓.๖)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น

เกี้ยมอี๋ เนื้อสัตว์เทียม หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๗)

การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี สปาเกตตี พาสต้า หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๘)

การผลิต ขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ ขนมอบอื่น ๆ

(๓.๙)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำนม หรือผลิตภัณฑ์จากน้ำนมสัตว์

(๓.๑๐)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เนย เนยเทียม เนยผสม ผลิตภัณฑ์เนย ผลิตภัณฑ์เนยเทียม

และผลิตภัณฑ์เนยผสม

(๓.๑๑)

การผลิตไอศกรีม

(๓.๑๒)

การคั่ว สะสม หรือแบ่งบรรจุกาแฟ

(๓.๑๓)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ

(๓.๑๔)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ ไวน์ น้ำส้มสายชู ข้าวหมาก

น้ำตาลเมา

(๓.๑๕)

การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค น้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ

(๓.๑๖)

การผลิต สะสม แบ่งบรรจุ หรือขนส่งน้ำแข็ง

(๓.๑๗)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำจากพืช ผัก ผลไม้

เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวดหรือภาชนะอื่นใด

(๓.๑๘)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด

(๓.๑๙)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ผงชูรส หรือสารปรุงแต่งอาหาร

(๓.๒๐)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำตาล น้ำเชื่อม

(๓.๒๑)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุแบะแซ

(๓.๒๒)

การแกะ ตัดแต่ง ล้างสัตว์น้ำ ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น

(๓.๒๓)

การประกอบกิจการห้องเย็นแช่แข็งอาหาร

(๓.๒๔)

การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักร

(๔)

กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์

ทำความสะอาด

(๔.๑)

การผลิต โม่ บด ผสม หรือบรรจุยา

(๔.๒)

การผลิต บรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น เครื่องสำอาง

รวมทั้งสบู่ที่ใช้กับร่างกาย

(๔.๓)

การผลิต บรรจุสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี

(๔.๔)

การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป

(๔.๕)

การผลิตผงซักฟอก สบู่ น้ำยาทำความสะอาด หรือผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่าง ๆ

(๕)

กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๕.๑)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุน้ำมันจากพืช

(๕.๒)

การล้าง อบ รม หรือสะสมยางดิบ

(๕.๓)

การผลิต หรือแบ่งบรรจุแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู แป้งจากพืช หรือแป้งอื่น ๆ

ในทำนองเดียวกัน

(๕.๔)

การสีข้าว นวดข้าวด้วยเครื่องจักร หรือแบ่งบรรจุข้าวด้วย วิธีใด ๆ ก็ตาม

(๕.๕)

การผลิตยาสูบ

(๕.๖)

การขัด กะเทาะ หรือบดเมล็ดพืช

(๕.๗)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุปุ๋ยหรือวัสดุที่นำไปผลิตปุ๋ย

(๕.๘)

การผลิตเส้นใยจากพืช

(๕.๙)

การตาก สะสม ขนถ่ายผลิตผลของมันสำปะหลัง ข้าวเปลือก อ้อย ข้าวโพด

(๖)

กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่

(๖.๑)

การผลิตภาชนะ เครื่องประดับ เครื่องมือ อุปกรณ์ หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ด้วยโลหะหรือแร่

(๖.๒)

การถลุงแร่ การหลอม หรือหล่อโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)

(๖.๓)

การกลึง เจาะ เชื่อม ตี ตัด ประสาน รีด หรืออัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าซ

หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)

(๖.๔)

การเคลือบ ชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด

ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)

(๖.๕)

การขัด ล้างโลหะด้วยเครื่องจักร หรือสารเคมี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๖.๑)

(๖.๖)

การทำเหมืองแร่ สะสม แยก คัดเลือกหรือล้างแร่

(๗)

กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๗.๑)

การต่อ ประกอบ เคาะ ปะผุ พ่นสี หรือพ่นสารกันสนิมยานยนต์

(๗.๒)

การผลิตยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๗.๓)

การซ่อม การปรับแต่งเครื่องยนต์ เครื่องจักร เครื่องกล ระบบไฟฟ้า ระบบปรับอากาศ

หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๗.๔)

การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย

(๗.๕)

การล้าง ขัดสี เคลือบสี หรืออัดฉีดยานยนต์

(๗.๖)

การผลิต สะสม จำหน่าย ซ่อม หรืออัดแบตเตอรี่

(๗.๗)

การจำหน่าย ซ่อม ปะ เชื่อมยางยานยนต์ หรือตั้งศูนย์ถ่วงล้อ

(๗.๘)

การผลิต การซ่อม ประกอบ หรืออัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

(๗.๙)

การสะสม การซ่อมเครื่องกล เครื่องจักรเก่าหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกลเก่า

(๘)

กิจการที่เกี่ยวกับไม้หรือกระดาษ

(๘.๑)

การผลิตไม้ขีดไฟ

(๘.๒)

การเลื่อย ซอย ขัด ไส เจาะ ขุดร่อง ทำคิ้ว หรือตัดไม้ด้วยเครื่องจักร

(๘.๓)

การผลิต พ่น ทาสารเคลือบเงา หรือสี

แต่งสำเร็จสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์จากไม้ หวาย ชานอ้อย

(๘.๔)

การอบไม้

(๘.๕)

การผลิต สะสม แบ่งบรรจุธูป

(๘.๖)

การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียน หรือผลิตภัณฑ์อื่นใดด้วยกระดาษ

(๘.๗)

การผลิตกระดาษชนิดต่าง ๆ

(๘.๘)

การเผาถ่าน หรือสะสมถ่าน

(๙)

กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ

(๙.๑)

การประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๒)

การประกอบกิจการอาบ อบ นวด

(๙.๓)

การประกอบกิจการนวดเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการ ที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)

หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๔)

การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๕)

การประกอบการกิจการโรงแรม สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้

เพื่อให้บริการพักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน

หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๙.๖)

การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า หรือห้องแบ่งเช่า

หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๙.๗)

การประกอบกิจการโรงมหรสพ

(๙.๘)

การจัดให้มีมหรสพ การแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ

หรือตู้เพลง หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๙)

การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

เว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)

(๙.๑๐)

การประกอบกิจการการเล่นสเกต หรือโรลเลอร์เบลด หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๑๑)

การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับ

ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม

(๙.๑๒)

การประกอบกิจการสถานที่ออกกำลังกาย

(๙.๑๓)

การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก

(๙.๑๔)

การประกอบกิจการสวนสนุก โบว์ลิ่ง หรือตู้เกม

(๙.๑๕)

การประกอบกิจการให้บริการคอมพิวเตอร์

(๙.๑๖)

การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ

(๙.๑๗)

การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์

หรือสิ่งแวดล้อม

(๙.๑๘)

การประกอบกิจการสักผิวหนัง หรือเจาะส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย

(๙.๑๙)

การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้านของผู้รับบริการ

(๙.๒๐)

การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านของผู้รับบริการ

(๙.๒๑)

การประกอบกิจการให้บริการสปา อาบน้ำ ตัดขน รับเลี้ยงหรือรับฝากสัตว์ชั่วคราว

(๑๐)

กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ

(๑๐.๑)

การปั่นด้าย กรอด้าย ทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือทอผ้าด้วยกี่กระตุก

(๑๐.๒)

การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย นุ่นหรือใยสังเคราะห์

(๑๐.๓)

การปั่นฝ้าย นุ่น ใยสังเคราะห์ด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๔)

การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๕)

การเย็บ ปักผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๖)

การพิมพ์ผ้า และสิ่งทออื่น ๆ

(๑๐.๗)

การซัก อบ รีด หรืออัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๘)

การย้อม ฟอก กัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ

(๑๑)

กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๑)

การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา

(๑๑.๒)

การระเบิด โม่ บด หรือย่อยหินด้วยเครื่องจักร

(๑๑.๓)

การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุ ที่คล้ายคลึง

(๑๑.๔)

การสะสม ผสมซีเมนต์ หิน ดิน ทราย วัสดุก่อสร้าง รวมทั้งการขุด ตัก ดูด โม่ บด

หรือย่อยด้วยเครื่องจักร ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๑๑.๒)

(๑๑.๕)

การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๖) การเลื่อย ตัดหรือประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของ เครื่องใช้

หรือผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ

(๑๑.๗)

การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือเผาหินปูน

(๑๑.๘)

การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบ หรือส่วนผสม

(๑๑.๙)

การผลิต ตัด บดกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว

(๑๑.๑๐)

การผลิตกระดาษทราย หรือผ้าทราย

(๑๑.๑๑)

การผลิตใยแก้ว หรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว

(๑๑.๑๒)

การล้าง การขัดด้วยการพ่นทรายลงบนพื้นผิวกระจก แก้ว หิน หรือวัตถุอื่นใด

ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๕)

(๑๒)

กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ถ่านหิน ถ่านโค้ก และสารเคมีต่าง ๆ

(๑๒.๑)

การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์ หรือสารตัวทำละลาย

(๑๒.๒)

การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งก๊าซ

(๑๒.๓)

การผลิต สะสม กลั่น หรือขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม

(๑๒.๔)

การผลิต สะสม หรือขนส่งถ่านหิน หรือถ่านโค้ก

(๑๒.๕)

การพ่นสี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๗.๑)

(๑๒.๖)

การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์ด้วยยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์

เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๗)

การโม่ สะสม หรือบดชัน

(๑๒.๘)

การผลิตสี หรือน้ำมันผสมสี

(๑๒.๙)

การผลิต ล้างฟิล์มรูปถ่าย หรือฟิล์มภาพยนตร์

(๑๒.๑๐)

การเคลือบ ชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุ ที่คล้ายคลึง

(๑๒.๑๑)

การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๑๒)

การผลิต หรือบรรจุสารเคมีดับเพลิง

(๑๒.๑๓)

การผลิตน้ำแข็งแห้ง

(๑๒.๑๔)

การผลิต สะสม ขนส่งดอกไม้เพลิง หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง

(๑๒.๑๕)

การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา

(๑๒.๑๖)

การผลิต สะสม บรรจุ ขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค

(๑๒.๑๗)

การผลิต สะสม หรือบรรจุกาว

(๑๓)

กิจการอื่น ๆ

(๑๓.๑)

การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๑๓.๒)

การผลิต ซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า

(๑๓.๓)

การผลิตเทียน เทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๓.๔)

การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือถ่ายเอกสาร

(๑๓.๕)

การสะสมวัตถุ หรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้

(๑๓.๖)

การประกอบกิจการโกดังสินค้า

(๑๓.๗)

การล้างขวด

ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ใหม่หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่

(๑๓.๘)

การพิมพ์ เขียน พ่นสี หรือวิธีอื่นใดลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ

(๑๓.๙)

การประกอบกิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา

(๑๓.๑๐)

การบรรจุหีบห่อสินค้าโดยเครื่องจักร

(๑๓.๑๑)

การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลง หรือสัตว์พาหะนำโรค

(๑๓.๑๒)

การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์จากยาง

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง

หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ

หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

หรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น

และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณี

สถานที่ตั้ง ลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน

วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียนสถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

สถานประกอบกิจการนั้นจะต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน

สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ทำการงานของหน่วยงานของรัฐ ไม่น้อยกว่า ๕๐

เมตร ทั้งนี้ เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพอนามัยหรือการก่อเหตุรำคาญของประชาชน

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์

ดังต่อไปนี้

(๑)

ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง

เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้

ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน

โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง

(๒)

ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมาย

ว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๓)

ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี

วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน

ที่ล้างตาฉุกเฉิน ตามความจำเป็น

และเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวม

หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้

(๑)

มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย

รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ

(๒)

ในกรณีที่มีการกำจัดเอง

ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย

(๓)

กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหาร

การปรุงอาหาร

การสะสมอาหารสำหรับคนงานต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติว่าด้วยสถานจำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อยปลอดภัยเป็นสัดส่วน

และต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้

(๑)

มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิง

ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้

จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิง อย่างน้อยหกเดือนต่อครั้ง

และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น

(๒)

กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตราย

หรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ

ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

การควบคุมของเสีย มลพิษหรือสิ่งใด ๆ

ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียง

หรือความสั่นสะเทือน มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย

หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

ใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ

ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ ๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ในการออกใบอนุญาต

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ

๖ ในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒)

สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

(๓)

อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากประกาศกำหนด

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑)

สถานที่สำหรับประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ในทำเลที่จะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๒) ทำรางระบายน้ำ

หรือบ่อซึ่งรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวรมีลักษณะเรียบไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหลสะดวก

(๓)

การระบายน้ำต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๔)

จัดให้มีการบำบัดหรือการปรับปรุงคุณภาพน้ำเสียหรือกากของเสียตามหลักเกณฑ์ที่องค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากกำหนด

(๕)

จัดให้มีการป้องกันกลิ่น เสียง แสง รังสี ความสะเทือน สิ่งมีพิษ ฝุ่นละออง เขม่า

เถ้า ควัน

มูลหรือสิ่งใดซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบการหรือผู้ที่อาศัยใกล้เคียงหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมตามหลักเกณฑ์ที่องค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากกำหนด

(๖)

จัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการนั้น

(๗)

จัดให้มีส้วมที่ถูกสุขลักษณะ

จำนวนเพียงพอกับคนทำการอยู่ในสถานที่นั้นตามหลักเกณฑ์ที่องค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากกำหนด

และอยู่ในทำเลที่เหมาะสม

รวมทั้งการกำจัดอุจจาระด้วยวิธีที่ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล

(๘)

ปฏิบัติการอื่นใดที่เกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ

และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือ

แจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด

และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน

และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง

ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลา

ตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลไสหมากเท่านั้น

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๙ และข้อ ๒๐ ด้วย

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก

หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาต

ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้

ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑)

ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒)

ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงาน

ของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

บทกำหนดโทษ

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

ประกาศ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ.

๒๕๖๐

อนันต์ ถนอมสิน

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไสหมาก

เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐

๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต

ประกอบกิจการ...............................

๓. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาต

ประกอบกิจการ...............................

๔. แบบคำขอรับใบแทนใบอนุญาต

ประกอบกิจการ...............................

๕. ใบอนุญาต

ประกอบกิจการ................................

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ

๑ ตุลาคม

๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๑๐ ง/หน้า ๕๕/๓๑ สิงหาคม ๒๕๖๑