มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๓ ตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะ
ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๗ ขึ้นไป ดังต่อไปนี้
(ก)
ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพซึ่งต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้
และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัด
โดยมีองค์กรตามกฎหมายทำหน้าที่ตรวจสอบ กลั่นกรอง และรับรองการประกอบวิชาชีพ
รวมทั้งลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพดังกล่าว ซึ่งได้แก่
ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้
(๑) วิชาชีพเฉพาะกายภาพบำบัด
(๒) วิชาชีพเฉพาะการทันตแพทย์
(๓) วิชาชีพเฉพาะการพยาบาล
(๔) วิชาชีพเฉพาะการแพทย์
(๕) วิชาชีพเฉพาะการสัตวแพทย์
(๖) วิชาชีพเฉพาะเภสัชกรรม
(๗) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเครื่องกล
(๘) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้า
(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร
(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโยธา
(๑๑) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเหมืองแร่
(๑๒) วิชาชีพเฉพาะสถาปัตยกรรม
(๑๓) วิชาชีพเฉพาะอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
(ข)
ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพซึ่งต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้
และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัด
อีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ
ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้
(๑) วิชาชีพเฉพาะรังสีการแพทย์
(๒) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมชลประทาน
(๓) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมนิวเคลียร์
(๔) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมปิโตรเลียม
(๕) วิชาชีพเฉพาะอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
(ค)
ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพซึ่งต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้
และเป็นงานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีซึ่งมีลักษณะในเชิงวิจัยและพัฒนา
อีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ
ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้
(๑) วิชาชีพเฉพาะวิทยาการคอมพิวเตอร์
(๒) วิชาชีพเฉพาะอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๒
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๓๘ และมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ
พ.ศ. ๒๕๓๘ บัญญัติให้ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนตั้งแต่ระดับ ๗ ขึ้นไปรับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะได้
สมควรแก้ไขมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้สอดคล้องกัน
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๖ ก/หน้า ๑๐/๑๙ มีนาคม ๒๕๔๐
