เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2552

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

เรื่อง

การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ.

๒๕๕๒

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติ

ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐

แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล

(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

เทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลานโดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

และผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า “เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๒”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาเทศบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้

หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้

“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า

การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า

การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์

รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

“สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า

คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์

หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า

สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกเทศมนตรีตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลานเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด

(๑.๑) บริเวณถนนสายเขื่อนรัชชประภา -

อำเภอคีรีรัฐนิคม ตั้งแต่บริเวณด้านหน้ากองร้อย ต.ช.ด. ที่ ๔๑๖

ทั้งสองข้างถนนรัศมีกว้างข้างละ ๒๐ เมตร วัดจากจุดกึ่งกลางถนนไปจนถึงถนนซอย ๑๖

เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๒) บริเวณถนนสายเขื่อนรัชชประภา -

อำเภอบ้านตาขุน

ตั้งแต่สามแยกหน้าสำนักงานเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลานทั้งสองข้างถนนรัศมีกว้างข้างละ

๒๐ เมตร วัดจากจุดกึ่งกลางถนน ไปจดเขตเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๓) บริเวณถนนสายอื่นนอกจากถนนในข้อ ๑.๑ และข้อ

๑.๒ ทั้งสองข้างถนนรัศมีกว้างข้างละ ๑๐ เมตร วัดจากจุดกึ่งกลางถนน

เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๔) บริเวณแนวเขตสถานที่ราชการ

และสำนักงานสหกรณ์การเกษตรบ้านเชี่ยวหลานรัศมีกว้าง ๑๐ เมตร

เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๕) บริเวณแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น ห้วยหนอง คลอง

บึง สระ รัศมีกว้าง ๑๐ เมตร วัดจากริมขอบที่ตั้งแหล่งน้ำธรรมชาติ

เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยง

ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ

(๒.๑) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตในข้อ (๑)

เป็นเขตการเลี้ยงประเภท ม้า ลา ล่อ โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ สุนัข

แมว นก กระต่าย และต้องอยู่ภายใต้มาตรการ ดังต่อไปนี้

(๒.๑.๑) ผู้ประสงค์จะเลี้ยงสัตว์

จะต้องแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรองการเลี้ยงสัตว์ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๑.๒) เจ้าของสัตว์

จะต้องจัดให้มีการตรวจโรคและป้องกันโรคสัตว์ที่เลี้ยงไว้โดยเจ้าหน้าที่สัตวแพทย์

อย่างน้อยปีละ ๒ ครั้ง

(๒.๑.๓) เจ้าของสัตว์

จะต้องจัดให้มีมาตรการในการป้องกันและควบคุมมิให้เกิดมลพิษอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์หรือการปล่อยสัตว์ที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืน

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน

เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้

เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง

เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่เทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา

๔๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลานในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้นายกเทศมนตรีตำบลบ้านเชี่ยวหลานรักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ

ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

เชาวลิต

ช่วยสงค์

นายกเทศมนตรีตำบลบ้านเชี่ยวหลาน

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๑

มิถุนายน ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ

๑

มิถุนายน ๒๕๕๓

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๕๘ ง/หน้า ๔๖/๑๑ พฤษภาคม ๒๕๕๓