พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓)
พุทธศักราช ๒๔๘๑
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ.เจ้าพระยา"พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๑๔ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๑
เป็นปีที่ ๕ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการ
ทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ บางมาตรา
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ
ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียน
คนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๘ คนต่างด้าวที่ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวจะต้องส่งรูปถ่าย
ของตนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงต่อตนพนักงานเจ้าหน้าที่ และภายใต้บังคับมาตรา ๑๒
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัว มีกำหนดอายุ กำหนดการต่ออายุ และกำหนดการ
ออกใบสำคัญประจำตัวใหม่ ตามที่ระบุไว้ในกฎกระทรวง และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตาม
เกณฑ์และวิธีการในกฎกระทรวง เว้นแต่การออกใบสำคัญประจำตัวของผู้ซึ่งได้รับการยกเว้น
ตามความในมาตรา ๙ หรือผู้เยาว์ ผู้วิกลจริต ผู้ไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ
หรือผู้ที่เป็นภริยาอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของผู้ที่มีใบสำคัญประจำตัวแล้วนั้น ไม่ต้องเรียกเก็บ
ค่าธรรมเนียม
ส่วนใบสำคัญประจำตัว ซึ่งได้ออกก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ก็ให้ออก
กฎกระทรวงกำหนดอายุ กำหนดการต่ออายุ และกำหนดการออกใบสำคัญประจำตัวใหม่
ได้เช่นเดียวกัน
มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียน
คนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๒ ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของผู้ใดหมดอายุหรือ
สูญหาย ให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ภายในกำหนด ๑๕ วัน นับแต่วันที่หมดอายุหรือทราบว่า
สูญหาย เพื่อขอต่ออายุหรือขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่ แล้วแต่กรณี และให้เรียกเก็บค่า
ธรรมเนียมตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงสำหรับการต่ออายุหรือการออกใบสำคัญประจำตัวใหม่ แล้วแต่กรณี
มาตรา ๕ ในกรณีพิเศษเฉพาะเรื่อง รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รักษาการตาม
พระราชบัญญัตินี้จะผ่อนผันหรือยกเว้นค่าธรรมเนียมให้ก็ได้ตามแต่จะเห็นสมควร
มาตรา ๖ การกำหนดโทษตามมาตรา ๑๕ มาตรา ๑๖ และมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ นั้น ไม่กระทบต่ออำนาจการ
เนรเทศตามกฎหมายเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑
มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็น
ไปตามพระราชบัญญัตินี้ และมีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราช
บัญญัตินี้
กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ มาตรา ๘ และ
มาตรา ๑๒ ซึ่งพระราชบัญญัติฉบับนี้ให้ยกเลิก มีข้อความดั่งต่อไปนี้
มาตรา ๘ คนต่างด้าวที่ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว จะต้องส่งรูปถ่ายของตน
ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ และภายใต้บังคับแห่งมาตรา ๑๒ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัว โดยไม่ต้องเรียกเก็บค่าธรรมเนียม
มาตรา ๑๒ ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของผู้ใดสูญหาย ให้แจ้ง
ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในกำหนด ๗ วัน นับแต่วันที่ทราบว่าสูญหายเพื่อขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่ และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ๑ บาท
[รก. ๒๔๘๒/-/๑๒๒/๑ เมษายน ๒๔๘๒]
สุรินทร์ / พิมพ์ /
๕/๐๒/๒๕๔๕
A+B (C)
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
