มาตรา ๓๓ ผู้ใดกระทําด้วยประการใด ๆ ต่อผู้อิน อันเป็นการรังแก ข่มเหง คุกคาม
ฆซู ๐ 97๑๐7 ๑7 ฆ ฆ ๑ ๐ 9๑7 ๑7 | = = ฆ่
หรือกระทําให้ได้รับความอับอายหรือเดือดร้อนรําคาญ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมิ่นบาท
ถ้าการกระทําความผิดตามวรรคหนึ่ง เป็นการกระทําในทีสาธารณสถานหรือต่อหน้าธารกํานัล
ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมืนบาท หรือทังจําทังปรับ”
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อนุทิน ชาญวีรกูล
นายกรัฐมนตรี
หน้า ๑๑
เล่ม ๑๕๒ ตอนที่ ๓๐ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ จันวาคม ๒๕๒๐๕
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องในปัจจุบันมีการกระทําความผิด
ทางเพศในหลายรูปแบบและเป็นการกระทําต่อบุคคลทุกวัยทุกเพศ รวมถึงผู้มีความหลากหลายทางเพศ
อันเป็นการกระทําที่ก่อให้เกิดความเสียหายทั้งร่างกายและจิตใจของผู้ถูกกระทํา ดังนั้น จึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติม
บทนิยามคําว่า “กระทําชําเรา” และเพิ่มบทนิยามคําว่า “คุกคามทางเพศ” เพื่อให้ครอบคลุมถึงการกระทําความผิด
ในพฤติการณ์ต่าง ๆ ที่มีความหลากหลาย และเนื่องจากในปัจจุบันปัญหาการคุกคามทางเพศมีเพิ่มขึ้น
อย่างรวดเร็วและทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น ซึ่งกฎหมายที่มีการกําหนดให้การกระทําในลักษณะดังกล่าว
มีความผิดนั้น มีเพียงความผิดฐานก่อความเดือดร้อนรําคาญซึ่งเป็นความผิดฐานลหุโทษและยังไม่ตรงกับ
ลักษณะของการกระทําที่เป็นการคุกคามทางเพศโดยตรง สมควรกําหนดให้การคุกคามทางเพศเป็นความผิด
ทางอาญา เพื่อเป็นการลงโทษผู้กระทําความผิดและปรามมิให้เกิดการกระทําความผิดขึ้น และกําหนดวิธีการ
เพื่อความปลอดภัยเพื่อป้องกันสังคมจากปัญหาการคุกคามทางเพศ จึงจําเป็นต้องตราพระราชบัญญิตินี้
