หน้า ๕
เล่ม ๑๕๓ ตอนที่ ๑๐ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๐๕
ณส
พระราชกฤษฎีกา
ออกตามความในประมวลรัษฎากร
ว่าด้วยการกําหนดค่าใช้จ่ายทียอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที ๕๐๓)
พ.ศ. ๒๕๒๐๕
๕ ๓ 0 =- =
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดศรสนทรมหาวชราลงกรณ
ณี 9๑7 9๑7 1 ๓
พระวชรเกลาเจาอยู่หว
ให้ไว้ ณ วันที ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๐๕
เป็นปีที ๑๑ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยทีเป็นการสมควรแก้ไขเพิมเติมอัตราค่าใช้จ่ายทียอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน
ตามประมวลรัษฎากรบางประเภท
อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๓๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๕๕
แห่งประมวลรัษฎากร ซึงแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิมเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที ๑๒)
พ.ศ. ๒๕๓ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขีนไว้ ดังต่อไปนี่
มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานีเรียกว่า “พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร
ว่าด้วยการกําหนดค่าใช้จ่ายทียอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที ๕๐๓) พ.ศ. ๒๕๒๕”
มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานีให้ใช้บังคับตังแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
หน้า ๒
เล่ม ๑๕๓ ตอนที่ ๑๐ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๐๕
มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒ แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร
ว่าด้วยการกําหนดค่าใช้จ่ายทียอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที ๑๑) พ.ศ. ๒๕๐๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกําหนดค่าใช้จ่ายทียอมให้หัก
จากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที ๓๐) พ.ศ. ๒๕๒๐ และให้ใช้ความต่อไปนีแทน
“มาตรา ๒ 'งินได้พึงประเมินตามมาตรา ๕๐ (๒) แห่งประมวลรัษฎากร ซึงแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิมเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๒๐ ยอมให้หักค่าใช้จ่าย
เป็นการเหมา ดังต่อไปนี้
(๑) เงินได้จากวิชาชีพอิสระการประกอบโรคศิลป ให้หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาร้อยละ ๒๐
(๒) งงินได้จากวิชาชีพอิสระประณีตศิลปกรรม ให้หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาร้อยละ ๒๐
(๓) เงินได้จากวิชาชีพอิสระนอกจาก (๑) และ (๒) ให้หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาร้อยละ ๓๐
9จ/ 1เข๓ = 9/ = ๑7 1 9/ ๑7 '=' ณี 6
เว้นแต่ผู้มีเงินได้ตาม (๑) (๒) หรือ (๓) จะแสดงหลักฐานต่อเจ้าพนักงานประเมินและพิสูจน์
ได้ว่ามีค่าใช้จ่ายมากกว่านั้น ก็ยอมให้หักค่าใช้จ่ายได้ตามความจําเป็นและสมควร ทังนี้ ให้นํามาตรา ๐๕ ทวิ
แห่งประมวลรัษฎากร ซึงแก้ไขเพิมเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิมเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที ๕๒)
พ.ศ. ๒๕๒๐๒ และมาตรา ๒๕ ตรี แห่งประมวลรัษฎากร ซึงแก้ไขเพิมเติมโดยพระราชบัญญัติ
แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที ๕๑) พ.ศ. ๒๕๒๐๒ มาใช้บังคับโดยอนุโลม แต่ถ้าตามหลักฐาน
จ่ ๐ ณี% 6 ซ่ 1 '- 1 จฆ่ ๑7 9/ 9/ 1 ๑7 1 9/ 1 จฆ่ ๐ 9/ 9/ 9/
ทีนํามาพิสูจน์นันปรากฏว่า มีรายจ่ายทีหักได้ตามกฎหมายน้อยกว่าอัตราค่าใช้จ่ายทิกําหนดไว้ข้างต้น
๕ ขฆ= 1 ฆ 9 1 ณี 1 ๑7 จ่ ๐ ณี เ
ก็ให้ถือว่ามีค่าใช้จ่ายเพียงเท่าหลักฐานทีนํามาพิสูจน์
มาตรา ๕ อัตราค่าใช้จ่ายทียอมให้หักตามพระราชกฤษฎีกานี ให้ใช้บังคับสําหรับเงินได้พึงประเมิน
ประจําปีภาษี พ.ศ. ๒๕๒๕ ทิจะต้องยืนรายการในปี พ.ศ. ๒๕๐๕ เป็นต้นไป
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อนุทิน ชาญวีรกูล
๑7 ฆ
นายกรัฐมนตรี
หน้า ๓
เล่ม ๑๕๓ ตอนที่ ๑๐ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๐๕
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกําหนดให้บุคคลธรรมดา
ซึ่งมีเงินได้พึงประเมินจากวิชาชีพอิสระประณีตศิลปกรรมหักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาได้ตามอัตราที่กําหนด
เพื่อสนับสนุนให้ผู้ประกอบวิชาชีพอิสระประณีตศิลปกรรมผลิตผลงานศิลปะเพิ่มขึ้น จึงจําเป็นต้องตรา
พระราชกฤษฎีกานี้
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
