ข้อ ๔
ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้ ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดิน และให้หมายความรวมถึง พื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วย เจ้าของที่ดิน หมายความว่า บุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดา หรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน หรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชน ที่อยู่อาศัย หมายความว่า บ้านเรือน ตึก กระท่อมหรือสิ่งปลูกสร้างอื่นใดที่มีประโยชน์ใช้สอยตามปกติเพื่อการอยู่อาศัย ซึ่งมิใช่ประโยชน์ในการประกอบการค้าของเจ้าของที่ดิน ที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตว์ ที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพของเจ้าของที่ดิน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บก หรือสัตว์น้ำหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำใด ๆ ก็ตามโดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าว อาจเป็นสถานที่ให้อาหาร หรือแหล่งอาหารของสัตว์ หรือแหล่งพักนอนของสัตว์ แหล่งควบคุม กักกันสัตว์ หรือหลายกรณีประกอบกันก็ได้ ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเพาะปลูกพืชผลที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพโดยอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนต้นหรือพืชน้ำชนิดใด ๆ ก็ตามของเจ้าของที่ดิน