ข้อ ๔
ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้ ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดิน และหมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขา หรือที่มีน้ำด้วย บุคคลธรรมดา หมายความว่า บุคคลตามความหมาย แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ที่อยู่อาศัย หมายความว่า บ้าน เรือน ตึก กระท่อม หรือสิ่งปลูกสร้างที่คล้ายคลึงใด ๆ ที่มีประโยชน์ใช้สอยตามปกติ เพื่อการอยู่อาศัย ซึ่งมิใช่เพื่อประโยชน์ในการประกอบการค้าของเจ้าของที่ดิน ที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตว์ที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพ หรือยังชีพของเจ้าของที่ดิน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บก สัตว์น้ำหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือสัตว์ประเภทอื่นใด โดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าว อาจเป็นสถานที่ให้อาหารสัตว์หรือแหล่งอาหารของสัตว์หรือแหล่งพักนอนของสัตว์ หรือแหล่งควบคุมกักกันสัตว์ หรือหลายกรณีประกอบกันก็ได้ ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ในการเพาะปลูกพืชผลที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพ หรือยังชีพ โดยอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนต้น หรือพืชน้ำ หรือพืชประเภทอื่นใดของเจ้าของที่ดิน