พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2499 มาตรา 4

มาตรา ๔附則

มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ (๑) “บ้าน” หมายความว่า โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างสำหรับใช้เป็นที่อยู่ ประจำซึ่งมีเจ้าบ้านครอบครอง และให้หมายความรวมตลอดถึงแพ หรือเรือ ซึ่งจอดประจำและ ใช้เป็นที่อยู่ประจำด้วย (๒) “ทะเบียนบ้าน” หมายความว่า ทะเบียนประจำบ้านแต่ละบ้าน ซึ่งแสดง รายการของคนทั้งหมดผู้อยู่ในบ้าน (๓) “ทะเบียนคน” หมายความว่า ทะเบียนซึ่งแสดงรายการของคนแต่ละคน (๔) “ทะเบียนคนเกิด” หมายความว่า ทะเบียนซึ่งแสดงรายการคนเกิด (๕) “ทะเบียนคนตาย” หมายความว่า ทะเบียนซึ่งแสดงรายการคนตาย (๖) “เจ้าบ้าน” หมายความว่า ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครองบ้านในฐานะเป็น เจ้าของ ผู้เช่าหรือในฐานะอื่นใดก็ตาม ในกรณีที่ไม่ปรากฏเจ้าบ้าน หรือเจ้าบ้านไม่อยู่ ตาย สูญหาย หรือไม่สามารถ ปฏิบัติกิจการได้ให้ถือว่าผู้ดูแล หรือผู้อยู่ในบ้านขณะนั้น เป็นเจ้าบ้าน (๗) “ผู้อยู่ในบ้าน” หมายความว่า คนที่อยู่ประจำในบ้านนั้น (๘) “คนเกิด” หมายความว่า ทารกขณะคลอดแล้วมีชีวิตอยู่ (๙) “คนตาย” หมายความว่า คนที่สิ้นชีวิต (๑๐) “ลูกตายในท้อง” หมายความว่า ลูกที่อยู่ในครรภ์มารดาเป็นเวลาเกินกว่ายี่สิบแปดสัปดาห์และคลอดออกมาโดยไม่มีชีวิต (๑๑) “ศพ” หมายความว่า ร่างกายของคนตาย (๑๒) “นายทะเบียนผู้รับแจ้ง” ในเขตเทศบาล หมายความว่า นายทะเบียน ท้องถิ่น นอกเขตเทศบาล หมายความว่า นายทะเบียนตำบล (๑๓) “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้