ข้อ ๑๔
ข้อ ๑๔ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดินซึ่งเป็นของรัฐ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำที่เป็นของรัฐ ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์ เกษตรกรรม การเพาะปลูก การอยู่อาศัย หรือประกอบกิจการที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๒) กิจการใดๆ ที่ดำเนินการหรือประกอบกิจการในอาคารที่มีพื้นที่อาคารทั้งหมด รวมกันเกินกว่า ๑,๐๐๐ ตารางเมตร หรือมีความสูงเกินกว่า ๑๒ เมตร (๓) การอยู่อาศัยประเภทบ้านแถวหรือตึกแถว (๔) การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก (๕) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล (๖) ซื้อขายหรือเก็บเศษวัสดุ (๗) โรงซ่อม สร้าง หรือบริการยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ทุกชนิด การใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทนี้ ให้เป็นไปดังต่อไปนี้ (๑) บริเวณหมายเลข ๗.๑ (ก) ในระยะ ๕๐ เมตร วัดจากแนวชายฝั่งทะเลเข้าไปในแผ่นดิน ให้มีที่ว่างตามแนวขนานแนวชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ ในอาคารที่มีพื้นที่อาคาร รวมกันไม่เกิน ๗๕ ตารางเมตร มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร มีที่ว่างโดยรอบอาคารร้อยละเจ็ดสิบห้าของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต (ข) ในระยะเกินกว่า ๕๐ เมตร วัดจากแนวชายฝั่งทะเลเข้าไปในแผ่นดินให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่อาคารรวมกันไม่เกิน ๑๐๐ ตารางเมตร มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตรและมีที่ว่างโดยรอบอาคารไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต (๒) บริเวณหมายเลข ๗.๒ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นแหล่งนันทนาการและการรักษาสภาพแวดล้อม (๓) บริเวณหมายเลข ๗.๓ หมายเลข ๗.๔ หมายเลข ๗.๕ และหมายเลข ๗.๖ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจและสำรองเป็นแหล่งน้ำดิบ (๔) บริเวณหมายเลข ๗.๗ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจ สนามกีฬาและแหล่งน้ำดิบเท่านั้น และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อก่อสร้างอาคาร การสาธารณูปโภค และสาธารณูปการ การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ไม่น้อยกว่า ๖ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค