ข้อ ๕
ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่น หรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้ (๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือสุกร แพะ แกะ สุนัข แมว เป็ด ไก่ หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด (๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญ เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อาคารอเนกประสงค์ (๑.๒) สระน้ำสาธารณะที่ใช้อุปโภคบริโภคร่วมกันของประชาชนในพื้นที่ตำบลราษฎร์เจริญ (๑.๓) ลำธาร ห้วย หนอง คลอง บึง สาธารณะอันประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกันในการอุปโภคบริโภคซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดโรคระบาดหากมีการนำสัตว์ลงไปเลี้ยงในพื้นที่ตำบลราษฎร์เจริญ (๑.๔) ที่สาธารณะอื่นใดอันเจ้าพนักงานท้องถิ่นจักได้ประกาศในภายหน้าต่อไป (๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้ ในเขตรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญ เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์ดังต่อไปนี้ (๒.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๑๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง (๒.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑๐๐ ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า๕๐๐ เมตร (๒.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๕๐๐ ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร (๒.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร (๓) นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้ (๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอมีระบบการระบายน้ำที่ถูกสุขลักษณะและมีระบบบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ (๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ (๓.๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ (๓.๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคให้กับสัตว์ เพื่อป้องกันโรคสัตว์ (๓.๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน (๓.๖) ไม่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ของตนในสถานที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดห้ามเลี้ยงเด็ดขาด (๓.๗) ในกรณีที่มีเหตุสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์แยกสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของบุคคลดังกล่าว (๓.๘) เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่อเหตุรำคาญ หรือมิให้ก่ออันตรายหรือความเสียหายใด ๆ ต่อทรัพย์สินสาธารณะ และหรือต่อทรัพย์สินของบุคคลทั่วไปและหากเกิดความเสียหายหรืออันตราย หรือเหตุรำคาญเจ้าของสัตว์จักต้องระงับเหตุรำคาญโดยพลันหรือชดใช้ค่าเสียหายตามความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระทำของสัตว์ของเจ้าของ ความรับผิดชอบในการนี้ให้หมายรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย (๓.๙) เจ้าของสัตว์ควบคุมต้องจัดให้สัตว์ควบคุมทุกตัวได้รับการฉีดวัคซีนจากสัตวแพทย์ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์ หรือผู้ประกอบการโรคสัตว์ตามกำหนดเวลาดังนี้ (๓.๙.๑) ในกรณีของสุนัข แมว ให้เจ้าของจัดการให้สัตว์ควบคุมทุกตัวได้รับการฉีดวัคซีนครั้งแรกเมื่อสุนัข แมว นั้นมีอายุตั้งแต่สองเดือนขึ้นไปแต่ไม่เกินสี่เดือน และได้รับการฉีดวัคซีนครั้งต่อไป ตามระยะเวลาที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน (๓.๙.๒) ในกรณีสัตว์ควบคุมอื่น ให้เจ้าของจัดการให้สัตว์ควบคุมดังกล่าวได้รับการฉีดวัคซีนตามระยะเวลาที่กำหนด (๓.๙.๓) เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคพิษสุนัขบ้า ในกรณีที่พบว่าสัตว์ควบคุมใดยังไม่ได้รับการฉีดวัคซีนตามข้อ (๓.๙.๑) ให้ฉีดวัคซีนให้แก่สัตว์ควบคุมนั้นในการนี้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า (๓.๙.๔) เมื่อปรากฏว่าสัตว์ควบคุมใดมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าให้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่พบว่าสัตว์ควบคุมนั้นมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้า (๓.๙.๕) ในกรณีที่สัตว์ควบคุมใดถูกสัตว์ควบคุมอื่นสงสัยว่าเป็นโรคพิษสุนัขบ้ากัดไม่ว่าสัตว์ควบคุมที่ถูกกัดจะได้รับการฉีดวัคซีนแล้วหรือไม่ ให้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่รู้ว่าถูกกัด เพื่อให้สัตว์ควบคุมนั้นได้รับการฉีดวัคซีน ให้เจ้าของสัตว์ควบคุมเฝ้าสังเกตอาการของสัตว์ควบคุมที่ถูกกัดไว้เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหกเดือนนับแต่เวลาที่รู้ว่าถูกกัด หากปรากฏว่าสัตว์ควบคุมนั้นมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าภายในระยะเวลาดังกล่าวให้เจ้าของสัตว์ควบคุมกักขังสัตว์ควบคุมนั้นไว้และแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่พบว่าสัตว์ควบคุมนั้นมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้า ในกรณีที่สัตว์ควบคุมที่เจ้าของสัตว์ควบคุมเฝ้าสังเกตอาการตามวรรคสองตาย หรือสูญหายภายในระยะเวลาที่กำหนด ให้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่รู้ว่าตายหรือสูญหาย (๓.๙.๖) ในที่สาธารณะ ถ้าปรากฏว่าสัตว์ควบคุมใดมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าให้พนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายสัตว์ควบคุมนั้นได้