ข้อ ๑๓
ข้อ ๑๓ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดินซึ่งเป็นของรัฐ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัยประเภทบ้านเดี่ยวเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น เว้นแต่ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๒ และหมายเลข ๗.๓ ให้ใช้ประโยชน์เป็นศูนย์สาธิตและแสดงสินค้าของชุมชนได้ โดยมีพื้นที่อาคารรวมทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร ที่ดินตามวรรคนี้ ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) เลี้ยงสัตว์ทุกชนิดเพื่อการค้า (๒) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๓) โรงซ่อม สร้าง หรือบริการยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ทุกชนิด (๔) ไซโลเก็บผลิตผลทางการเกษตร (๕) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล (๖) กำจัดวัตถุอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด ๆ ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๙ เมตร การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างอาคารถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร เว้นแต่ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๕ ที่อยู่ในเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับเขตถนนอุทยาน ฟากเหนือ และหมายเลข ๗.๘ ที่อยู่ในเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับเขตถนนอุทยาน ฟากใต้ การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับทางเท้าของถนนอุทยานถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่นํ้า ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค