ข้อ ๒๗
ข้อ ๒๗ เครื่องหมายความสามารถในการทำงานในอากาศ มีดังนี้ (๑) เครื่องหมายความสามารถในการบิน มี ๔ ชั้น คือ ชั้นที่ ๑ เป็นรูปปีกนก ๒ ปีก ปักด้วยดิ้นทองบนพื้นสักหลาดหรือเสิร์จสีน้ำเงินดำกว้าง ๑๐ เซนติเมตร ระหว่างหัวปีกปักด้วยไหมเป็นรูปธงไตรรงค์เฉียงอยู่ในอาร์มขนาด ๑.๕ เซนติเมตร เหนืออาร์มมีอุณาโลมปักด้วยดิ้นเงินในพระมหามงกุฎเปล่งรัศมีปักด้วยดิ้นทอง ชั้นที่ ๒ เช่นเดียวกับชั้นที่ ๑ เว้นแต่เหนืออาร์มมีดาว ๕ กลีบ ปักด้วยดิ้นทองเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ เซนติเมตร แทนอุณาโลมและพระมหามงกุฎ ชั้นที่ ๓ เช่นเดียวกับชั้นที่ ๑ เว้นแต่เหนืออาร์มไม่มีอุณาโลมและพระมหามงกุฎ ชั้นกิตติมศักดิ์เช่นเดียวกับชั้นที่ ๑ เว้นแต่เหนืออาร์มไม่มีอุณาโลม (๒) เครื่องหมายความสามารถในการทำหน้าที่ต้นหน มี ๒ ชั้น คือ ชั้นที่ ๑ เป็นรูปปีกนก ๒ ปีก ปักด้วยดิ้นทองบนพื้นสักหลาดหรือเสิร์จสีน้ำเงินดำ กว้าง ๑๐ เซนติเมตร ระหว่างหัวปีกปักด้วยดิ้นเงินเป็นรูปลูกโลก เส้นผ่าศูนย์กลาง ๑.๕ เซนติเมตร เหนือลูกโลกมีดาว ๕ กลีบ ปักด้วยดิ้นทอง เส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ เซนติเมตร ชั้นที่ ๒ เช่นเดียวกับชั้นที่ ๑ เว้นแต่เหนือลูกโลกไม่มีดาว (๓) เครื่องหมายความสามารถในการโดดร่ม มี ๓ ชั้น คือ ชั้นที่ ๑ เป็นรูปปีกนก ๒ ปีก ปักด้วยดิ้นทองบนพื้นสักหลาดหรือเสิร์จสีแดงกว้าง ๑๐ เซนติเมตร ระหว่างหัวปีกปักด้วยดิ้นเงินเป็นรูปร่มชูชีพสูง ๓ เซนติเมตร และรูปเอราวัณสูง ๑.๕ เซนติเมตร ทับสายร่มชูชีพตอนล่าง ที่กึ่งกลางตัวร่มชูชีพมีดาว ๕ กลีบ ทำด้วยโลหะสีน้ำเงิน และวงช่อชัยพฤกษ์ทำด้วยโลหะสีน้ำเงินโอบใต้ดาว ชั้นที่ ๒ เช่นเดียวกับชั้นที่ ๑ เว้นแต่ไม่มีวงช่อชัยพฤกษ์ ชั้นที่ ๓ เช่นเดียวกับชั้นที่ ๑ เว้นแต่ไม่มีดาวและวงช่อชัยพฤกษ์ เครื่องหมายตามข้อนี้ ใช้ประกอบกับเครื่องแบบได้ทุกชนิด และให้ติดที่อกเสื้อข้างซ้ายเหนือปกกระเป๋า ถ้าประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์หรือแพรแถบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ให้ติดเครื่องหมายตามข้อนี้เหนือขึ้นไป ถ้าใช้ประกอบกับเครื่องแบบสโมสรอกแข็งหรือเครื่องแบบสโมสรอกอ่อน ใช้ขนาดย่อลงครึ่งหนึ่ง