ข้อ ๑๑
ข้อ ๑๑ เจ้าพนักงานประจำท้องที่จะอนุญาตให้ยางที่จะส่งออกนอกราชอาณาเขตผ่านออกได้เฉพาะด่านศุลกากร ต่อไปนี้ (๑) ด่านศุลกากรกรุงเทพฯ จังหวัดพระนคร (๒) ด่านศุลกากรกระบี่ จังหวัดกระบี่ (๓) ด่านศุลกากรเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ (๔) ด่านศุลกากรท่าแฉลบ จังหวัดจันทบุรี (๕) ด่านศุลกากรกันตัง จังหวัดตรัง (๖) ด่านศุลกากรหยงสตา จังหวัดตรัง (๗) ด่านศุลกากรนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช (๘) ด่านศุลกากรนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส (๙) ด่านศุลกากรตากใบ จังหวัดนราธิวาส (๑๐) ด่านศุลกากรสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส (๑๑) ด่านศุลกากรปัตตานี จังหวัดปัตตานี (๑๒) ด่านศุลกากรสายบุรี จังหวัดปัตตานี (๑๓) ด่านศุลกากรพังงา จังหวัดพังงา (๑๔) ด่านศุลกากรตะกั่วป่า จังหวัดพังงา (๑๕) ด่านศุลกากรภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต (๑๖) ด่านศุลกากรเบตง จังหวัดยะลา (๑๗) ด่านศุลกากรระนอง จังหวัดระนอง (๑๘) ด่านศุลกากรสงขลา จังหวัดสงขลา (๑๙) ด่านศุลกากรปาดังเบซาร์ จังหวัดสงขลา (๒๐) ด่านศุลกากรสะเดา จังหวัดสงขลา (๒๑) ด่านศุลกากรเกาะนก จังหวัดสตูล (๒๒) ด่านศุลกากรเกาะยาว จังหวัดสตูล (๒๓) ด่านศุลกากรปากบารา จังหวัดสตูล (๒๔) ด่านศุลกากรสุไหงอุเป จังหวัดสตูล (๒๕) ด่านศุลกากรเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี (๒๖) ด่านศุลกากรบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี