ข้อ ๑๑
ข้อ ๑๑ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม เฉพาะที่เป็นของรัฐ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินดังต่อไปนี้ (๑) บริเวณหมายเลข ๕.๑ บริเวณหมายเลข ๕.๒ บริเวณหมายเลข ๕.๓ และบริเวณหมายเลข ๕.๗ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นแหล่งนันทนาการ การรักษาสภาพแวดล้อม สภาพภูมิทัศน์ของเมืองและการท่องเที่ยว (๒) บริเวณหมายเลข ๕.๔ บริเวณหมายเลข ๕.๖ และบริเวณหมายเลข ๕.๘ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจและสวนสุขภาพ (๓) บริเวณหมายเลข ๕.๕ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นสนามกีฬาและการพักผ่อนหย่อนใจ ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัย เกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคหรือสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า (๒) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๓) การอยู่อาศัยประเภทห้องแถว ตึกแถว หรือบ้านแถว (๔) การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำ หรือการสาธารณูปโภค