ข้อ ๔
ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้ ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดินและให้ความหมายรวมถึง พื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีแม่น้ำด้วย บุคคลธรรมดา หมายความว่า บุคคลตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และให้หมายความรวมถึง คณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลด้วย ที่อยู่อาศัย หมายความว่า บ้านเรือน ตึก กระท่อม หรือสิ่งปลูกสร้างที่คล้ายคลึงใด ๆ ที่มีประโยชน์ใช้สอยตามปกติเพื่อการอยู่อาศัย ซึ่งมิใช่เพื่อประโยชน์ในการประกอบการค้าของเจ้าของที่ดิน ที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตว์ที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพของเจ้าของที่ดิน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บกหรือสัตว์น้ำหรือครึ่งบกครึ่งน้ำใด ๆ ก็ตาม โดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าว อาจเป็นสถานที่ให้อาหารสัตว์ หรือแหล่งอาหารของสัตว์หรือแหล่งพักนอนของสัตว์ แหล่งควบคุมกักกันสัตว์ หรือหลายกรณีประกอบกันก็ได้ ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ในการเพาะปลูกพืชผล ที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพ หรือยังชีพโดยอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนต้นหรือพืชน้ำใด ๆ ก็ตามของเจ้าของที่ดิน