ข้อ ๑๑
ข้อ ๑๑ ที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดิน เพื่อการอนุรักษ์โบราณสถาน โบราณคดี ประวัติศาสตร์ตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย เกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกท้ายกฎกระทรวงนี้ (๒) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า (๓) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๔) การอยู่อาศัยประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่ (๕) การอยู่อาศัยประเภทห้องแถว ตึกแถว หรือบ้านแถว (๖) การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุดหรือหอพัก การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด ๆ ในอาคารที่อยู่ติดเขตโบราณสถานภายในระยะ ๕๐ เมตร ให้มีความสูงของอาคารไม่เกิน ๖ เมตร และเกินกว่าระยะ ๕๐ เมตร จนถึงระยะ ๑๐๐ เมตร ให้มีความสูงของอาคารไม่เกิน ๙ เมตร การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้า สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด