ข้อ ๔
ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้ ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดินและความหมายรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วย บุคคลธรรมดา หมายความว่า บุคคลตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และให้หมายความรวมถึงคณะบุคคลที่มิใชนิติบุคคลด้วย ที่อยู่อาศัย หมายความว่า บ้านเรือน ตึก กระท่อม หรือสิ่งปลูกสร้างที่คล้ายคลึงใด ๆ ที่มีประโยชน์ใช้สอยตามปกติเพื่อการอยู่อาศัยซึ่งมิใช่เพื่อประโยชนในการประกอบการคำของเจ้าของที่ดิน ที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตวที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพของเจ้าของที่ดินไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บกหรือสัตว์น้ำหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำใด ๆ ก็ตาม โดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าวอาจเป็นสถานที่ให้อาหารสัตว์หรือแหล่งอาหารของสัตว์หรือแหล่งพักนอนของสัตว์แหล่งควบคุมกักกันสัตว์หรือหลายกรณีประกอบกันก็ได้ ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ในการเพาะปลูกพืชผลที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพ โดยอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนตน หรือพืชน้ำใด ๆ ก็ตามของเจ้าของที่ดิน