ข้อ ๙
ข้อ ๙ ที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า ต้นน้ำ ลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม หรือการอยู่อาศัยประเภทบ้านเดี่ยวที่มิใช่การจัดสรรที่ดินและให้เป็นไปตามที่กำหนดดังต่อไปนี้ (๑) ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร และมีขนาดพื้นที่อาคารไม่เกิน ๗๕ ตารางเมตร การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้า สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด (๒) ให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละแปดสิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำสาละวิน ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำสาละวินไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำปาย แม่น้ำยวม และแม่นํ้าเมย ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำปาย แม่น้ำยวม และแม่น้ำเมยไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำของ แม่น้ำรางหลวง แม่น้ำแม่สะงี แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน แม่น้ำแม่สะมาด แม่น้ำปอน แม่น้ำแม่ลาก๊ะ แม่น้ำแม่ลาหลวง แม่น้ำแม่สะเรียง แม่น้ำแม่แงะ แม่น้ำแม่ลิด และแม่น้ำแม่วอม ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำของ แม่น้ำรางหลวง แม่น้ำแม่สะงี แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน แม่น้ำแม่สะมาด แม่น้ำปอน แม่น้ำแม่ลาก๊ะ แม่น้ำแม่ลาหลวง แม่น้ำแม่สะเรียง แม่น้ำแม่แงะ แม่น้ำแม่ลิด และแม่นํ้าแม่วอม ไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในวรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้า ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ ลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค