ข้อ ๔
ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้ ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดิน และให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วย เจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือ นิติบุคคล ซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชน บุคคลธรรมดา หมายความว่า บุคคลตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และให้หมายความรวมถึงคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลด้วย ที่อยู่อาศัย หมายความว่า บ้านเรือน ตึก กระท่อม หรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่นที่มีประโยชน์ใช้สอยตามปกติเพื่อการอยู่อาศัย ซึ่งมิใช่เพื่อประโยชน์ในการประกอบการค้าของเจ้าของที่ดิน ที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตว์ที่เป็นประโยชน์ ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพของเจ้าของที่ดิน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บก หรือสัตว์น้ำ หรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำใด ๆ ก็ตาม โดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าว อาจเป็นสถานที่ให้อาหารหรือ แหล่งอาหารสัตว์ หรือแหล่งพักนอนของสัตว์ หรือหลายกรณีประกอบกันได้ ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่า พื้นที่ใช้ประโยชน์ในการเพาะปลูกพืชผลที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพ โดยอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนต้น หรือพืชน้ำใด ๆ ก็ตามของเจ้าของที่ดิน ปี หมายความว่า ปีปฏิทิน