ข้อ ๖
ข้อ ๖ ให้ยกเลิกความในข้อ ๓๑ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ข้อ ๓๑ ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังของอาคารตอนที่ต่ำสุดต้องไม่ต่ำกว่าที่กำหนดไว้ตามตารางต่อไปนี้ ประเภทอาคาร ชั้นล่าง ตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไป ไม่มีระบบปรับอากาศ มีระบบปรับอากาศ ๑. อาคารที่พักอาศัย ๒. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารสาธารณะ (ก) ห้องโถง ห้องที่ทำการ ห้องเรียน ห้องอาหารรวม ห้องประกอบการค้าหรืออุตสาหกรรม ห้องเก็บสินค้าหรือวัสดุอุตสาหกรรม ห้องประชุม ห้องคนไข้รวม โรงครัว (ข) ห้องคนไข้พิเศษ ห้องพักในโรงแรม ๓. ห้องแถว ตึกแถว (ก) ห้องโถง ห้องที่ทำการ ห้องประกอบการค้า ห้องเก็บสินค้า (ข) ห้องที่ใช้พักอาศัย (ค) ครัวไฟสำหรับผู้พักอาศัย ๔. อาคารเลี้ยงสัตว์ คอกสัตว์พาหนะที่มีคนพักอาศัยอยู่ชั้นบน ๒.๔๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๓.๐๐ เมตร ๓.๕๐ เมตร ๓.๐๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ๓.๐๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ๓.๐๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ๒.๔๐ เมตร ห้องน้ำ ห้องส้วม ระเบียงของอาคารต้องมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตอนที่ต่ำสุด ไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐ เมตร โรงเก็บรถยนต์ต้องมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังตอนที่ต่ำสุด ไม่ต่ำกว่า ๒.๔๐ เมตร ห้องในอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารสาธารณะ ซึ่งมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังตอนที่ต่ำสุดตั้งแต่ ๔.๖๐ เมตรขึ้นไป จะทำพื้นเพื่อประโยชน์ใช้สอยของบุคคลอีกชั้นหนึ่งในห้องนั้นก็ได้ โดยพื้นดังกล่าวนั้นต้องมีเนื้อที่ไม่เกิน ๑ ใน ๓ ของเนื้อที่ห้อง และระยะดิ่งระหว่างพื้นดังกล่าวถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังตอนที่ต่ำสุดต้องไม่ต่ำกว่า ๒.๔๐ เมตร และในกรณีที่จะใช้พื้นห้องส่วนที่อยู่ใต้พื้นดังกล่าวนั้นเป็นพื้นเพื่อใช้พักอาศัยหรือเป็นทางผ่านด้วยแล้ว ระยะดิ่งระหว่างพื้นห้องถึงเพดานใต้พื้นดังกล่าวต้องไม่ต่ำกว่า ๒.๔๐ เมตร