มาตรา ๔
มาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลนครสงขลา จังหวัดสงขลา ไว้ดังนี้ หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่บนแนวสันเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือ ที่จุดซึ่งอยู่เหนือสุดของแหลมป่าสน ด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นเลียบแนวสันเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซึ่งแนวสันเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือ บรรจบกับเขตตำบลบ่อยาง ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นเลียบเขตตำบลบ่อยาง ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ที่ปากคลองสำโรง ฝั่งเหนือ ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบริมคลองสำโรง ฝั่งเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ฝั่งเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉากกับถนนราษฎร์อุทิศ ๑ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากถนนราษฎร์อุทิศ ๑ บรรจบกับถนนเตาหลวง ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามแนวถนนราษฎร์อุทิศ ๑ เป็นระยะ ๑๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก เป็นระยะ ๙๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๕ ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซึ่งเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลบ่อยางกับตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา บรรจบกับเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองสงขลา กับอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นเลียบเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ตามแนวเส้นตรงที่ลากจากแนวสันเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑ ดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร