มาตรา ๙๒
มาตรา ๙๒ ให้บรรดากฎกระทรวง ข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่งหรือมติของคณะกรรมการพิจารณาคนเข้าเมืองตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๗ ซึ่งใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ ทั้งนี้ จนกว่าจะได้มีกฎกระทรวง ข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง หรือมติของคณะกรรมการตามพระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับแทน ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ส. โหตระกิตย์ รองนายกรัฐมนตรี อัตราค่าธรรมเนียมและค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ค่าธรรมเนียม[๓] (๑) การตรวจลงตราตามมาตรา ๑๒ (๑) ครั้งละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๒) อุทธรณ์ตามมาตรา ๒๒ คนละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๓) คำขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ต่อไปตามมาตรา ๓๕ คนหนึ่ง ครั้งละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๔) อุทธรณ์ตามมาตรา ๓๖ คนละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๕) คำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก สำหรับการกลับครั้งหนึ่งตามมาตรา ๓๙ คนหนึ่ง ครั้งละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๖) คำขออนุญาตเพื่อมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร ตามมาตรา ๔๕ คนละไม่เกิน ๒,๐๐๐ บาท (๗) ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๔๗ หรือมาตรา ๕๑ ฉบับละไม่เกิน ๕๐,๐๐๐ บาท ในกรณีที่ผู้ขอใบสำคัญถิ่นที่อยู่ เป็นคู่สมรส หรือบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของคนต่างด้าว ที่มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร หรือของบุคคล ซึ่งมีสัญชาติไทย ฉบับละไม่เกิน ๒๕,๐๐๐ บาท (๘) หลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกลับเข้ามาอีกตามมาตรา ๕๐ (๑) คนละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๙) ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๕๐ (๒) ฉบับละไม่เกิน๕,๐๐๐ บาท (๑๐) เอกสารที่ออกให้ตามมาตรา ๕๒ ฉบับละไม่เกิน ๕๐๐ บาท (๑๑) คำขอเพื่อขอพิสูจน์สัญชาติต่อพนักงาน เจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๕๗ คนละไม่เกิน ๒๐๐ บาท ค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ (๑) การตรวจพาหนะนอกเวลาราชการ ถ้าพาหนะ ไม่มีคนโดยสาร พาหนะหนึ่ง ครั้งละไม่เกิน ๒๐๐ บาท ถ้ามีคนโดยสาร ให้คิดเพิ่มขึ้น ตามรายตัวคนโดยสาร คนละไม่เกิน ๑๐ บาท (๒) การตรวจพาหนะ ณ ที่อื่นนอกจากที่ อธิบดีประกาศกำหนดตามมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง พาหนะหนึ่ง วันละไม่เกิน ๒๐๐ บาท (๓) การรอคอยเพื่อตรวจพาหนะอันมิใช่ ความผิดของพนักงานเจ้าหน้าที่ วันละไม่เกิน ๒๐๐ บาท (๔) การไปนอกสถานที่ทำการเพื่อควบคุม พาหนะ พาหนะหนึ่ง วันละไม่เกิน ๒๐๐ บาท หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบัน คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรได้ทวีจำนวนมากขึ้นตามลำดับพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๗ ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานแล้ว และมีบทบัญญัติต่าง ๆ ที่ไม่ทันสมัยและไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองเสียใหม่ ทั้งนี้ เพื่อความมั่นคงของประเทศและเพื่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓[๔] หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้มีการตรวจลงตราหนังสือเดินทางหรือเอกสารที่ใช้แทนหนังสือเดินทาง แต่ยังไม่ได้กำหนดการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการตรวจลงตราในหนังสือเดินทาง ฯลฯ ให้สอดคล้องกับทางปฏิบัติอันเป็นหลักสากลที่ปฏิบัติอยู่ในปัจจุบัน สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองเสียใหม่ให้มีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น อัมพิกา/แก้ไข ๒๘/๒/๔๕ A+B (C) พัชรินทร์ จัดทำ เนติมา จัดทำ ฐาปนี ผู้พิมพ์ ๖ มี.ค. ๔๖ ศุภสรณ์/ตรวจ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๔๗ มัตติกา/แก้ไข ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๗ วาทินี/สัญชัย/ปรับปรุง ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๔๙ วศิน/แก้ไข ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๒ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๒๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๕/๑ มีนาคม ๒๕๒๒ [๒]