ข้อ ๑๖
ข้อ ๑๖ ที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถาน โบราณคดี หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ในบริเวณหมายเลข ๙.๑ หมายเลข ๙.๓ หมายเลข ๙.๑๐ และในพื้นที่บางส่วนของที่ดินในบริเวณหมายเลข ๙.๕ และหมายเลข ๙.๘ ตามรายการดังต่อไปนี้ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยได้ด้วย ๙.๕ ด้านเหนือ จดแนวเขตโบราณสถานกำแพงเมือง คูเมือง จังหวัดสุรินทร์ชั้นนอก ด้านตะวันออก จดเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๔ ด้านใต้ จดแนวเขตโบราณสถานกำแพงเมือง - คูเมือง จังหวัดสุรินทร์ชั้นนอก ด้านตะวันตก จดเส้นขนานระยะ ๗๕๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๔ ๙.๘ ด้านเหนือ จดแนวเขตโบราณสถานกำแพงเมือง คูเมือง จังหวัดสุรินทร์ชั้นใน ด้านตะวันออก จดถนนสาย ข ๑๐ ฟากตะวันตก ด้านใต้ จดแนวเขตโบราณสถานกำแพงเมือง คูเมือง จังหวัดสุรินทร์ชั้นใน ด้านตะวันตก จดเส้นขนานระยะ ๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนสาย ข ๑๐ การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยตามวรรคสอง ให้ใช้บังคับแก่ผู้ที่เข้ามาอาศัยอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๗๑ (พ.ศ. ๒๕๔๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ใช้บังคับเท่านั้น และให้เป็นไปตามเงื่อนไขและระยะเวลาที่กรมธนารักษ์และกรมศิลปากรร่วมกันกำหนด