ข้อ ๑๖
ข้อ ๑๖ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่เป็นของรัฐให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัย เกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๒) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า (๓) การอยู่อาศัยประเภทอาคารขนาดใหญ่ (๔) การอยู่อาศัยประเภทห้องแถว บ้านแถว หรือตึกแถว (๕) การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งตามธรรมชาติของลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามธรรมชาติของลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำ หรือการสาธารณูปโภค และระยะที่เกิน ๖ เมตร ถึง ๑๕ เมตร ห้ามก่อสร้างอาคารสูงเกิน ๘ เมตร การใช้ประโยชน์ที่ดินริมชายฝั่งทะเล ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตร และระยะที่เกิน ๑๕ เมตร ถึง ๓๐ เมตร ห้ามก่อสร้างอาคารสูงเกิน ๘ เมตร