ข้อ ๑๑
ข้อ ๑๑ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดินซึ่งเป็นของรัฐ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) โรงงานบำบัดน้ำเสียรวม (๒) กำจัดมูลฝอย ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัย เกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น และให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า (๒) เกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรมที่เป็นอาคารขนาดใหญ่ และอาคารที่มีความสูงเกิน ๙ เมตร (๓) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๔) การอยู่อาศัยประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่ (๕) การอยู่อาศัยประเภทห้องแถวหรือตึกแถว (๖) การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุดหรือหอพัก การใช้ประโยชน์ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๔ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำโขงไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๑ หมายเลข ๖.๓ และหมายเลข ๖.๖ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำโขงไม่น้อยกว่า ๑๒ เมตร ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๒ และหมายเลข ๖.๗ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของห้วยเชิงชาญและห้วยกะลึมไม่น้อยกว่า ๖ เมตร และที่ดินริมฝั่งแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค