ข้อ ๓
ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้ ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดิน และให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือแม่น้ำด้วย เจ้าของที่ดิน หมายความว่า บุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน หรือครอบครองอยู่ในที่ดินไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชน บุคคลธรรมดา หมายความว่า บุคคลตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และให้หมายความรวมถึงคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคลด้วย ที่อยู่อาศัย หมายความว่า อาคาร บ้าน เรือน ตึก โรง แพ หรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น ซึ่งบุคคลสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่อาศัยทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ไม่รวมถึงสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่า ที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตว์ที่เป็นประโยชน์ ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพของเจ้าของที่ดิน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บกหรือสัตว์น้ำหรือ ครึ่งบกครึ่งน้ำใด ๆ ก็ตาม โดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าว อาจเป็นสถานที่ให้อาหารสัตว์หรือ แหล่งอาหารของสัตว์หรือแหล่งพักนอนของสัตว์ แหล่งควบคุมกักกันสัตว์หรือหลายกรณีประกอบกันก็ได้ ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่า พื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเพาะปลูกพืชที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพ หรือยังชีพอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนต้นหรือพืชน้ำใด ๆ ก็ตามของเจ้าของที่ดิน