Syariah Court Evidence (Federal Territories) Act 1997 s 53
s 53 Rules as to notice to produce
Secondary evidence of the contents of the documents referred to in paragraph 52(1)(a), shall not be given unless the party proposing to give such secondary evidence has previously given to the party in whose possession or power the document is, or to his Peguam Syarie or other persons authorized by law to appear or act before it, such notice to produce it as is prescribed by law; and if no notice is prescribed by law, then such notice as the Court considers reasonable under the circumstances of the case:
Provided that such notice shall not be required in order to render secondary evidence admissible in any of the following cases or in any other case in which the Court thinks fit to dispense with it:
(a) when the document to be proved is itself a notice;
(b) when from the nature of the case the adverse party must know that he will be required to produce it;
(c) when it appears or is proved that the adverse party has obtained possession of the original by fraud or force;
(d) when the adverse party or his agent has the original in Court;
(e) when the adverse party or his agent has admitted the loss of the document; or
(f) when the person in possession of the document is out of reach of or not subject to the process of the Court.
Malay text (authoritative)
Kaedah-kaedah tentang notis untuk mengemukakan
Keterangan sekunder mengenai kandungan dokumen yang disebut dalam perenggan 52 (1)(a) tidak boleh diberikan melainkan jika pihak yang bercadang hendak memberikan keterangan sekunder itu telah terlebih dahulu memberi pihak yang memiliki atau berkuasa atas dokumen itu, atau kepada Peguam Syarienya atau orang lain
yang diberi kuasa oleh undang-undang untuk hadir atau bertindak di hadapannya, notis untuk mengemukakannya sebagaimana yang ditetapkan oleh undang-undang; dan jika tiada notis ditetapkan oleh undang-undang, apa-apa notis sebagaimana yang difikirkan munasabah oleh Mahkamah menurut hal keadaan kes itu:
Dengan syarat bahawa notis sedemikian tidaklah dikehendaki untuk menjadikan keterangan sekunder boleh diterima dalam mana-mana hal yang berikut atau dalam mana-mana hal lain yang Mahkamah fikirkan kehendak mengenai notis ini patut diketepikan:
(a) apabila dokumen yang hendak dibuktikan itu sendirinya suatu notis;
(b) apabila daripada keadaan kes itu pihak menentang mesti mengetahui yang dia akan dikehendaki mengemukakannya;
(c) apabila didapati atau terbukti bahawa pihak menentang telah memperoleh milik dokumen asal itu dengan cara fraud atau paksa;
(d) apabila pihak menentang atau ejennya mempunyai dokumen asal itu di dalam Mahkamah;
(e) apabila pihak menentang atau ejennya telah mengaku kehilangan dokumen itu; atau
(f) apabila orang yang memiliki dokumen itu berada di luar bidang kuasa atau tidak tertakluk kepada proses Mahkamah.
Read this section in the full act β Β· Open Chapter 3 β
Find Act 561 on lom.agc.gov.my β
Text as at 1 January 2006 (LOM reprint); amendments made after that date may not be incorporated.
Source: Laws of Malaysia, Attorney General's Chambers of Malaysia (lom.agc.gov.my). Not a copy of the Gazette printed by the Government Printer (Interpretation Acts 1948 and 1967, s 61).
