(1) A child witness who is suffering from any disability may, apart from giving his evidence in any manner prescribed in subsection 3(1) or a combination of the manner as prescribed in that subsection, give his evidence in any other manner in which he can make it intelligible.
(2) The evidence so given shall be deemed to be oral evidence.
(3) In this section, “disability” includes activity limitation resulting from physical, intellectual or sensory impairment, medical conditions or mental illness which may be permanent or temporary in nature.
Malay text (authoritative)
Saksi kanak-kanak yang menderita kurang upaya
(1) Saksi kanak-kanak yang mengalami apa-apa ketidakupayaan boleh, selain memberi keterangan mengikut apa-apa cara yang ditetapkan dalam subseksyen 3(1) atau suatu gabungan cara yang ditetapkan dalam subseksyen itu, memberi keterangannya mengikut apa-apa cara lain yang menjadikannya boleh difahami.
(2) Keterangan yang diberikan sedemikian hendaklah disifatkan sebagai keterangan lisan.
(3) Dalam seksyen ini, “ketidakupayaan” termasuklah keterbatasan aktiviti yang diakibatkan oleh lemah fizikal, intelektual atau deria, keadaan kesihatan atau penyakit mental yang boleh bersifat kekal atau sementara.
Source: Laws of Malaysia, Attorney General's Chambers of Malaysia (lom.agc.gov.my). Not a copy of the Gazette printed by the Government Printer (Interpretation Acts 1948 and 1967, s 61).
