ข้อ ๓๘ ทหารที่ทำหน้าที่สารวัตรทหาร ให้ใช้เครื่องแบบประกอบด้วย (๑) หมวกเหล็กหรือรองในหมวกเหล็กสีขาว มีสายรัดคางหนังสีขาวกว้าง ๑.๕ เซนติเมตร ลักษณะต่างกัน คือ (ก) พลทหารและนายทหารประทวน ตรงกึ่งกลางด้านหน้าหมวกมีอักษร สห สีน้ำเงินดำ ขนาดตัวอักษรสูง ๖ เซนติเมตร กว้าง ๔ เซนติเมตร ระยะช่องไฟห่างกัน ๓
เซนติเมตร มีแถบสีน้ำเงินดำ ๑ แถบ กว้าง ๔ เซนติเมตร คาดริมขอบหมวกโดยรอบเว้นระยะห่างจากตัวอักษรข้างละ ๓ เซนติเมตร (ข) นายทหารสัญญาบัตร มีตราหน้าหมวกทำด้วยโลหะสีทองรูปสมอภายใต้พระมหามงกุฎและมีใบชัยพฤกษ์อยู่ภายใต้สมอปลายโค้งโอบขึ้นบนทั้งสองข้าง ข้างละ ๔ ใบ กว้าง ๖.๗ เซนติเมตร สูง ๗.๓ เซนติเมตร (๒)
เสื้อ ดังนี้ คือ (ก) พลทหาร ใช้เสื้อกะลาสีสีกากี ประดับเครื่องหมายเหล่าตามข้อ ๒๒ (ข) นายทหารประทวนชั้นจ่า ใช้เสื้อกะลาสีสีกากี ตามข้อ ๑๐ (๓) ประดับเครื่องหมายยศตามข้อ ๒๑ และเครื่องหมายเหล่าตามข้อ ๒๒ (ค) นายทหารประทวนชั้นพันจ่าและนายสัญญาบัตร ใช้เสื้อคอพับสีกากีตามข้อ ๑๐ (๗)
แขนยาวประดับอินทรธนูตามข้อ ๒๐ เครื่องหมายยศตามข้อ ๒๑ และเครื่องหมายเหล่าตามข้อ ๒๒ หรือข้อ ๒๓ แล้วแต่กรณี (๓) กางเกง ดังนี้ คือ (ก) พลทหารและนายทหารประทวนชั้นจ่า ใช้กางเกงกะลาสีสีกากีตามข้อ ๑๑ (๒) (ข) นายทหารประทวนชั้นพันจ่าและนายทหารสัญญาบัตร ใช้กางเกงขายาวสีกากีตามข้อ ๑๑ (๕) (๔) เข็มขัดหนังสีขาว
กว้าง ๕.๕ เซนติเมตร เป็นเข็มขัดรูด ปลายสายมนแหลม หัวเข็มขัดทำด้วยโลหะสีทองรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามุมมน กว้าง ๕.๗ เซนติเมตร ยาว ๖.๕ เซนติเมตร มีลายดุนรูปพวงใบชัยพฤกษ์ ตรงกลางมีรูปสมอภายใต้พระมหามงกุฎมีรัศมี (๕) รองเท้าสูงครึ่งน่องหนังสีดำ (๖) สายนกหวีด ทำด้วยด้ายหรือไหมสีขาว ลักษณะต่างกัน คือ (ก)
พลทหารและนายทหารประทวนชั้นจ่า มีลักษณะเช่นเดียวกับสายโยงมีดตามข้อ ๙ ปลายสายผูกนกหวีดสนามสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อ (ข) นายทหารประทวนชั้นพันจ่า ใช้สายถัก ๑ สาย คล้องแขนซ้าย และสายเกลี้ยง ๑ สาย โยงจากใต้อินทรธนูข้างซ้าย ปลายสายผูกนกหวีดสนามสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อข้างซ้าย (ค) นายทหารสัญญาบัตร ใช้สายถัก ๑ สาย
คล้องแขนขวา และสายเกลี้ยง ๑ สาย โยงจากใต้อินทรธนูข้างขวา ปลายสายผูกนกหวีดสนามสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อข้างขวา กับมีสายถักโยงจากใต้อินทรธนูข้างขวา ปลายสายมีตุ้มโลหะสีเงิน ๑ ตุ้ม กลัดที่ดุมเสื้อเม็ดที่สอง
ข้อ ๓๙ ทหารที่ทำหน้าที่ดับเพลิง ให้ใช้หมวกทำด้วยวัตถุทนไฟสีกากี ลักษณะเช่นเดียวกับหมวกเหล็กสีกากี เว้นแต่มีสันนูนที่ยอดหมวก เสื้อทำด้วยผ้าทนไฟสีกากีเป็นเสื้อชั้นนอกคอพับมีขอเกี่ยวที่คอเสื้อ ๑ อัน ที่แนวอกเสื้อมีขอขัดทำด้วยโลหะสีเงิน ๕ อัน ที่เอวเสื้อมีกระเป๋าเจาะข้างละ ๑ กระเป๋า แขนยาวเพียงข้อมือ
ขอบเสื้อ ขอบแขนเสื้อและขอบกระเป๋าขลิบด้วยแถบผ้าสีน้ำเงินดำ กว้าง ๐.๕ เซนติเมตร และรองเท้ายางกันน้ำสีดำสูงครึ่งน่อง
ข้อ ๔๐ ทหารที่มีหน้าที่ใช้เครื่องยนต์หรือทำหน้าที่การช่างขณะปฏิบัติหน้าที่ให้ใช้เครื่องแบบประกอบด้วย (๑) หมวกแก๊ปทรงอ่อนสีน้ำเงินดำ (๒) เสื้อคอพับสีน้ำเงินดำ ที่คอและแนวอกเสื้อมีดุมกลมแบนสีดำ ๕ ดุม ซ่อนอยู่ในสาบเสื้อ แขนสั้นเหนือข้อศอก ที่อกเสื้อข้างซ้ายมีกระเป๋าปะไม่มีปก ๑ กระเป๋า
ชายเสื้อปล่อยยาวปิดเอว เฉพาะนายทหารประทวนชั้นพันจ่าและนายทหารสัญญาบัตรให้ใช้เครื่องหมายยศตามข้อ ๒๑ (๕) ติดชายคอเสื้อด้วย (๓) กางเกงขายาวสีน้ำเงินดำแบบช่าง ลักษณะเช่นเดียวกับกางเกงขายาวสีขาวตามข้อ ๑๑ (๔) เว้นแต่มีกระเป๋าข้างขากางเกงด้านนอกใต้เข่าอีกข้างละ ๑ กระเป๋า
เป็นกระเป๋าปะมีปกมุมกระเป๋าและปกตัดมุม มีดุมขัดปกกระเป๋าข้างละ ๑ ดุม (๔) รองเท้าหุ้มส้นหนังสีดำตามข้อ ๑๔ (๑) หรือรองเท้าหุ้มข้อหนังสีดำตามข้อ ๑๔ (๒)
ข้อ ๔๑ ทหารที่ทำงานในอากาศ ขณะปฏิบัติหน้าที่ให้ใช้เครื่องแบบชุดเสื้อกางเกงติดกันสีแสดหรือสีกากีแกมเขียวประดับเครื่องหมายยศ และมีเครื่องประกอบตามที่กองทัพเรือกำหนด
ข้อ ๔๒ ทหารซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับการรักษาพยาบาล ให้ใช้เสื้อและเครื่องแบบ ดังนี้ (๑) ขณะปฏิบัติหน้าที่ในสถานพยาบาล (ก) แพทย์ ใช้เสื้อคลุมสีขาวยาวเหนือเข่าเล็กน้อย แขนสั้นเหนือข้อศอก คอเปิด ผ่าอกตลอด ติดดุมกลมแบนสีขาว ๓ ดุม ผ่าด้านหลังจากชายเสื้อขึ้นมา ๒๕ เซนติเมตร มีช่องเปิดที่ตะเข็บข้าง ข้างละช่อง
มีกระเป๋าที่อกเสื้อข้างซ้าย ๑ กระเป๋า และที่แนวเอวด้านหน้าข้างละ ๑ กระเป๋า เป็นกระเป๋าปะไม่มีปก (ข) พยาบาลชาย ใช้เสื้อคลุมสีขาว ยาวปิดตะโพก แขนสั้นเหนือข้อศอก คอตั้ง ผ่าข้างด้านขวาจากคอเสื้อมาตามบ่าอ้อมหน้าไหล่ลงไปตามสีข้างถึงชายเสื้อติดดุมกดที่คอเสื้อ ๑ ดุม บนบ่า ๓ ดุม หน้าไหล่ ๑ ดุม ตามแนวสีข้าง
๔ ดุม ผ่าด้านหลังจากชายเสื้อขึ้นมา ๒๐ เซนติเมตร ตรงกลางอกมีสาบปลายแหลม กว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๒๐ เซนติเมตร เย็บติดไว้ มีกระเป๋าที่อกเสื้อข้างซ้าย ๑ กระเป๋า และที่แนวเอวด้านขวา ๑ กระเป๋า เป็นกระเป๋าปะไม่มีปก (ค) พยาบาลหญิง ใช้หมวกพยาบาลสีขาวแบบสากล มีแถบกำมะหยี่สีดำติดตามยาวที่ส่วนบนของขอบหมวก
มีขนาดและจำนวน ดังนี้ แถบกว้าง ๑ เซนติเมตร ๑ แถบ สำหรับพยาบาลชั้นนายทหารประทวน แถบกว้าง ๑ เซนติเมตร ๒ แถบ สำหรับพยาบาลชั้นนายทหารสัญญาบัตรยศนายเรือ แถบกว้าง ๒ เซนติเมตร ๑ แถบ สำหรับพยาบาลชั้นนายทหารสัญญาบัตรยศนายนาวา เสื้อและกระโปรงติดกันสีขาวคอเปิด ผ่ากลางครึ่งท่อนมีสายคาดเอวกว้าง ๓ เซนติเมตร
ส่วนบนด้านหน้าทั้ง ๒ ข้าง มีเกล็ดเล็กข้างละ ๕ เกล็ด ติดดุมโลหะสีทองขนาดเล็กที่อกเสื้อ ๓ ดุม และที่สายคาดเอว ๑ ดุม แขนสั้นเหนือข้อศอกตลบแขนขึ้น ๓ เซนติเมตร หรือแขนยาวรัดข้อมือ ปลายแขนพับมีดุมติดข้อมือทำด้วยโลหะสีทองขนาดเล็กข้างละ ๑ ดุม ส่วนล่างเป็นกระโปรงแบบ ๖ ชิ้น ยาวเสมอเข่า
มีกระเป๋าระดับใต้สายคาดเอวข้างละ ๑ กระเป๋า ปากกระเป๋าเฉียงลงทางข้างเล็กน้อย ถุงเท้ายาวหรือสั้นสีขาว รองเท้าหุ้มส้นผ้าใบหรือหนังพื้นยางสีขาว หรือรองเท้าหุ้มส้นหนังสีขาวตามข้อ ๓๒ (๑) ถ้าใช้เสื้อและกระโปรงติดกันแบบแขนสั้น ให้ใช้ถุงเท้าสั้นกับรองเท้าผ้าใบหรือรองเท้าหนังหุ้มส้นพื้นยางสีขาว
ถ้าใช้เสื้อและกระโปรงติดกันแบบแขนยาว ให้ใช้ถุงเท้ายาวกับรองเท้าหุ้มส้นหนังสีขาว (๒) ขณะปฏิบัติหน้าที่ในสนาม ให้แต่งเครื่องแบบเช่นเดียวกับทหารในหน่วยนั้น และให้มีเครื่องหมายกาชาดที่หมวกเหล็กตรงกึ่งกลางด้านหน้าและที่แขนเสื้อข้างขวาท่อนบนด้านนอก
ข้อ ๔๓ ทหารที่มีหน้าที่ขี่ม้าหรือทหารทั่วไปในโอกาสขี่ม้า เมื่อแต่งเครื่องแบบที่ใช้กางเกงขายาวสีกากีหรือสีขาวจะใช้กางเกงแบบขี่ม้าสีกากีหรือสีขาวและรองเท้าหุ้มข้อหนังสีดำ มีสนับแข้งผ้าใบสีเดียวกับกางเกงสำหรับพลทหารและนายทหารประทวนชั้นจ่า
และสนับแข้งหนังสีดำสำหรับนายทหารประทวนชั้นพันจ่าและนายทหารสัญญาบัตรก็ได้ นายทหารประทวนและนายทหารสัญญาบัตรจะใช้รองเท้าสูงหนังสีดำติดเดือยทำด้วยโลหะสีเงินก็ได้
ข้อ ๔๓ ทวิ ทหารทั่วไป ในโอกาสขับขี่รถจักรยานยนต์จะใช้หมวกป้องกันศีรษะ สำหรับขับขี่รถจักรยานยนต์ลักษณะกลมตามรูปศีรษะปิดถึงท้ายทอยสีขาวไม่มีลวดลาย ประกอบกับเครื่องแบบเฉพาะขณะที่ขับขี่รถจักรยานยนต์ก็ได้
ข้อ ๔๔ เสื้อกันฝนสำหรับสวมทับเครื่องแบบ มีดังนี้ (๑) ทหารชาย เป็นเสื้อชนิดมีแขน ทำด้วยผ้ากันฝนหรือพลาสติคสีน้ำเงินดำหรือสีเทา (๒) ทหารหญิง เป็นเสื้อคลุมหรือเสื้อมีแขน ทำด้วยผ้ากันฝนหรือพลาสติคสีน้ำเงินดำหรือสีเทา หรือพลาสติคสีขาวชนิดใสไม่มีลวดลาย
เมื่อใช้เสื้อกันฝนจะใช้พลาสติคสีขาวชนิดใสหุ้มหมวกและใช้รองเท้ากันฝนสวมทับรองเท้าก็ได้
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
