ข้อ ๙
ให้ยกเลิกความในข้อ ๖๐ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
"ข้อ ๖๐ อาคารประเภทต่าง ๆ จะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใด
ปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ต่อไปนี้
ก.
อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่
ข. ห้องแถวหรือตึกแถวแต่ละหลัง
ให้มีที่ว่างในอาคารอยู่ไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน
๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ภายในขอบเขตที่ก่อสร้าง
เฉพาะห้องแถว
ตึกแถว ที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคาร ตามข้อ ๘
แห่งเทศบัญญัตินี้
อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลัง
อาคารแต่ละห้องนั้น
ค. ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์
และอาคารสาธารณะ ซึ่งก่อสร้างอยู่มุม
ทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร
และลึกไป
ตามทางทั้งสองด้านไม่เกินด้านละ ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้
หากได้กันทางเดินไว้หลัง
อาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร
หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็น
สาธารณะสองสายขนานอยู่ กว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร
และทางขนานทั้งสองนั้นห่าง
จากกันไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้
ง. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม
และอาคารสาธารณะ นอกจากที่กล่าว
ไว้แล้วในข้อ ค ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐
ส่วนของพื้นที่ เว้นแต่ใน
กรณีพิเศษที่การระบายลมให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้ว คณะเทศมนตรีจะอนุญาตให้
ก่อสร้างโดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้
แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วยให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐
ส่วนของพื้นที่
เฉพาะอาคารพาณิชย์
โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ ที่ได้กันที่ดิน
ไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคาร ตามข้อ ๘ แห่งเทศบัญญัตินี้
อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้
เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้น
จ. สำหรับตึกแถว อาคารพาณิชย์
หรืออาคารสาธารณะในกรณีที่มีช่องหน้า
ต่าง หรือประตูเปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า ๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วน
ของพื้นที่อาคารทุกชั้น จะไม่มี
ที่ว่างเลยก็ได้
ช่องหน้าต่างประตู
ด้านที่เปิดสู่อากาศภายนอก หมายถึง ช่องเปิดของผนังด้าน
ชิดทางสาธารณะหรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชน
สำหรับอาคารสองชั้นลงมาให้ห่างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐
เมตร สำหรับสามชั้นขึ้นไปให้ห่างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร"