ข้อ ๙
ข้อ ๙ ให้ยกเลิกความในข้อ ๖๐ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ ๖๐ อาคารประเภทต่าง ๆ จะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใด ปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ต่อไปนี้ ก. อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ ข. ห้องแถวหรือตึกแถวแต่ละหลัง ให้มีที่ว่างในอาคารอยู่ไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ภายในขอบเขตที่ก่อสร้าง เฉพาะห้องแถว ตึกแถว ที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคาร ตามข้อ ๘ แห่งเทศบัญญัตินี้ อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลัง อาคารแต่ละห้องนั้น ค. ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์ และอาคารสาธารณะ ซึ่งก่อสร้างอยู่มุม ทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร และลึกไป ตามทางทั้งสองด้านไม่เกินด้านละ ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ หากได้กันทางเดินไว้หลัง อาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็น สาธารณะสองสายขนานอยู่ กว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร และทางขนานทั้งสองนั้นห่าง จากกันไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ ง. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ นอกจากที่กล่าว ไว้แล้วในข้อ ค ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ เว้นแต่ใน กรณีพิเศษที่การระบายลมให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้ว คณะเทศมนตรีจะอนุญาตให้ ก่อสร้างโดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้ แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วยให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ เฉพาะอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ ที่ได้กันที่ดิน ไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคาร ตามข้อ ๘ แห่งเทศบัญญัตินี้ อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้ เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้น จ. สำหรับตึกแถว อาคารพาณิชย์ หรืออาคารสาธารณะในกรณีที่มีช่องหน้า ต่าง หรือประตูเปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า ๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้นที่อาคารทุกชั้น จะไม่มี ที่ว่างเลยก็ได้ ช่องหน้าต่างประตู ด้านที่เปิดสู่อากาศภายนอก หมายถึง ช่องเปิดของผนังด้าน ชิดทางสาธารณะหรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชน สำหรับอาคารสองชั้นลงมาให้ห่างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร สำหรับสามชั้นขึ้นไปให้ห่างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร"