ข้อ ๗
เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเห็นสมควรให้ดะโต๊ะยุติธรรมผู้ใด
ออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน เหตุทุพพลภาพ
หรือเหตุรับราชการนานตาม
กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
ให้ทำได้ด้วยความเห็นชอบของ ก.ต. แต่การให้ดะโต๊ะ
ยุติธรรมผู้ใดออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน ให้ทำได้เฉพาะในกรณีต่อไปนี้
(๑) เมื่อดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และ
ดำเนินการสอบสวนแล้วไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่ากระทำผิดที่จะต้องถูกสั่งลงโทษไล่ออก
ปลดออก
หรือให้ออก
แต่เห็นว่าดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นมีมลทินหรือมัวหมองจะให้รับราชการต่อไปจะเป็นการ
เสียหายแก่ราชการ
(๒) เมื่อดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นบกพร่องต่อหน้าที่ หรือหย่อนความสามารถในอันที่
จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
หรือประพฤติตนไม่สมควรที่จะให้คงเป็นดะโต๊ะยุติธรรมต่อไป
(๓)
เมื่อดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นเจ็บป่วยจนไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ราชการได้โดยสม่ำเสมอแต่ไม่ถึงเหตุทุพพลภาพ
หรือ
(๔) เมื่อปรากฏว่าดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นขาดสัญชาติไทย หรือขาดคุณสมบัติ
ตามมาตรา ๒๗ (๑๑)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑ หรือ
ไปเป็นข้าราชการการเมือง หรือสมาชิกรัฐสภา
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
สุธรรม ภัทราคม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่มาตรา ๔๔ แห่งพระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
บัญญัติว่าการบรรจุและแต่งตั้งดะโต๊ะยุติธรรมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้สั่งตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
และมาตรา ๔๕
บัญญัติว่าการออกจากราชการของดะโต๊ะยุติธรรมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้สั่ง
เมื่อ ก.ต. เห็นชอบ ทั้งนี้
ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
[รก.๒๕๒๒/๒๐๗/๑พ./๑๖ ธันวาคม ๒๕๒๒]