ข้อ ๗
ข้อ ๗ เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเห็นสมควรให้ดะโต๊ะยุติธรรมผู้ใด ออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน เหตุทุพพลภาพ หรือเหตุรับราชการนานตาม กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ ให้ทำได้ด้วยความเห็นชอบของ ก.ต. แต่การให้ดะโต๊ะ ยุติธรรมผู้ใดออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน ให้ทำได้เฉพาะในกรณีต่อไปนี้ (๑) เมื่อดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และ ดำเนินการสอบสวนแล้วไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่ากระทำผิดที่จะต้องถูกสั่งลงโทษไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก แต่เห็นว่าดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นมีมลทินหรือมัวหมองจะให้รับราชการต่อไปจะเป็นการ เสียหายแก่ราชการ (๒) เมื่อดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นบกพร่องต่อหน้าที่ หรือหย่อนความสามารถในอันที่ จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ หรือประพฤติตนไม่สมควรที่จะให้คงเป็นดะโต๊ะยุติธรรมต่อไป (๓) เมื่อดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นเจ็บป่วยจนไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ราชการได้โดยสม่ำเสมอแต่ไม่ถึงเหตุทุพพลภาพ หรือ (๔) เมื่อปรากฏว่าดะโต๊ะยุติธรรมผู้นั้นขาดสัญชาติไทย หรือขาดคุณสมบัติ ตามมาตรา ๒๗ (๑๑) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑ หรือ ไปเป็นข้าราชการการเมือง หรือสมาชิกรัฐสภา ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ สุธรรม ภัทราคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๔ แห่งพระราช บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑ บัญญัติว่าการบรรจุและแต่งตั้งดะโต๊ะยุติธรรมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้สั่งตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง และมาตรา ๔๕ บัญญัติว่าการออกจากราชการของดะโต๊ะยุติธรรมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้สั่ง เมื่อ ก.ต. เห็นชอบ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ [รก.๒๕๒๒/๒๐๗/๑พ./๑๖ ธันวาคม ๒๕๒๒]