มาตรา ๔
ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองตะพานหิน จังหวัดพิจิตร ไว้ดังนี้
หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่ที่จุดซึ่งห่างจากศูนย์กลางทางสายตะพานหิน
- วังสำโรง (สายเก่า) ไปทางทิศหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร
และห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๑๓ (ตะพานหิน) ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร
ด้านเหนือ
จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางสายตะพานหิน
- วังสำโรง (สายเก่า) ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) และข้ามแม่น้ำน่าน
ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ผ่านถนนริมน่าน และข้ามทางรถไฟสายเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายเหนือ
ฟากตะวันออก ตรง กม. ๓๒๐ + ๒๑๐
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู -
ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศเหนือ ตรง กม. ๐ + ๙๘๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก
ระยะ ๓๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่
๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู -
ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศเหนือ ตรง กม. ๒ + ๐๔๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ
๓๐๐ เมตร
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ตรง กม. ๒
+ ๐๔๐ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓
วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศใต้ ตรง กม. ๒ + ๐๔๐ ระยะ ๓๐๐
เมตร
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่
๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม
ไปทางทิศใต้ ตรง กม. ๐ + ๘๑๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๓๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ข้ามทางรถไฟสายเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายเหนือฟากตะวันตก
ตรง กม. ๓๑๗ + ๘๐๐
จากหลักเขตที่ ๘ เลียบริมทางรถไฟสายเหนือฟากตะวันตก
ไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งอยู่ริมทางรถไฟสายเหนือฟากตะวันตก ตรง กม. ๓๑๗ +
๐๐๐
ด้านใต้
จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตั้งฉากกับริมทางรถไฟสายเหนือ
ฟากตะวันตก ตรง กม. ๓๑๗ + ๐๐๐ ไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางสายตะพานหิน - บางมูลนาก
ฝั่งตะวันออก และผ่านถนนริมน่าน ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ในแม่น้ำน่าน ห่างจากฝั่งตะวันออก
ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐ เมตร กับริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก
ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๐๗๐ แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๗
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๐๗๐ แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๗ และทางสายตะพานหิน - วังสำโรง
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามแม่น้ำน่าน และผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) ถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘
ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) ไปทางทิศตะวันตก
ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร
ด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร
กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓
(ตะพานหิน) ไปทางทิศเหนือ ผ่านทางสายตะพานหิน - วังสำโรง และทางสายตะพานหิน -
วังสำโรง (สายเก่า) บรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
