มาตรา ๔
มาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองตะพานหิน จังหวัดพิจิตร ไว้ดังนี้ หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่ที่จุดซึ่งห่างจากศูนย์กลางทางสายตะพานหิน - วังสำโรง (สายเก่า) ไปทางทิศหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร และห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร ด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางสายตะพานหิน - วังสำโรง (สายเก่า) ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) และข้ามแม่น้ำน่าน ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านถนนริมน่าน และข้ามทางรถไฟสายเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายเหนือ ฟากตะวันออก ตรง กม. ๓๒๐ + ๒๑๐ จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศเหนือ ตรง กม. ๐ + ๙๘๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๓๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศเหนือ ตรง กม. ๒ + ๐๔๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๓๐๐ เมตร ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ตรง กม. ๒ + ๐๔๐ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศใต้ ตรง กม. ๒ + ๐๔๐ ระยะ ๓๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ วังชมภู - ต่อเขตเทศบาลเมืองพิจิตรควบคุม ไปทางทิศใต้ ตรง กม. ๐ + ๘๑๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๓๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ข้ามทางรถไฟสายเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายเหนือฟากตะวันตก ตรง กม. ๓๑๗ + ๘๐๐ จากหลักเขตที่ ๘ เลียบริมทางรถไฟสายเหนือฟากตะวันตก ไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งอยู่ริมทางรถไฟสายเหนือฟากตะวันตก ตรง กม. ๓๑๗ + ๐๐๐ ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตั้งฉากกับริมทางรถไฟสายเหนือ ฟากตะวันตก ตรง กม. ๓๑๗ + ๐๐๐ ไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางสายตะพานหิน - บางมูลนาก ฝั่งตะวันออก และผ่านถนนริมน่าน ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ในแม่น้ำน่าน ห่างจากฝั่งตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐ เมตร กับริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๗๐ แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๗ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๗๐ แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๗ และทางสายตะพานหิน - วังสำโรง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามแม่น้ำน่าน และผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) ถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตร ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๑๘ ชุมแสง - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๓ (ตะพานหิน) ไปทางทิศเหนือ ผ่านทางสายตะพานหิน - วังสำโรง และทางสายตะพานหิน - วังสำโรง (สายเก่า) บรรจบกับหลักเขตที่ ๑ ดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร