法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. 2560

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
19
มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

เรื่อง

สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร

พ.ศ.

๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

ว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบกับมาตรา

๔๐ มาตรา ๔๘ มาตรา ๕๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๕ และมาตรา ๖๘

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลวังยางโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลวังยางและนายอำเภอวังยาง

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังยางตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“ราชการส่วนท้องถิ่น”

หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงาน”

หมายความว่า ข้าราชการ

หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ให้ปฏิบัติหน้าที่ในอำนาจของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามมาตรา ๔๔

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“สถานที่จำหน่ายอาหาร”

หมายความว่า อาคาร สถานที่ หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้เพื่อประกอบอาหาร

หรือปรุงอาหารจนสำเร็จ และจำหน่ายให้ผู้ซื้อสามารถบริโภค ณ ที่นั้น

หรือนำไปบริโภคที่อื่นก็ตาม

“สถานที่สะสมอาหาร”

หมายความว่า อาคาร สถานที่ หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้สำหรับเก็บอาหารอันมีสภาพเป็นของสด

หรือของแห้ง หรืออาหารในรูปลักษณะอื่นใด ซึ่งผู้ซื้อจะต้องนำไป ทำ ประกอบ

หรือปรุงเพื่อบริโภคในภายหลัง

“อาหาร”

หมายความว่า อาหารตามกฎหมายว่าด้วยอาหาร

“ผู้สัมผัสอาหาร”

หมายความว่า บุคคลที่เกี่ยวข้องกับอาหารในทุกกระบวนการ รวมถึงการจำหน่าย

เสริฟอาหาร การล้างและเก็บภาชนะอุปกรณ์

“ผู้ประกอบกิจการ”

หมายความว่า บุคคลหรือนิติบุคคลที่ได้รับใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและหมายรวมถึงผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ควบคุม

กำกับ ดูแลการดำเนินงานของสถานที่จำหน่ายอาหารนั้น

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ผู้ใดจะจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหารในอาคาร

หรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร

และมิใช่เป็นการขายของในตลาดต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ถ้าสถานที่ดังกล่าวมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตรต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอหนังสือรับรองการแจ้งก่อนการจัดตั้ง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ผู้จัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร

หรือสถานที่สะสมอาหารซึ่งได้รับอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้ง ผู้จำหน่าย ทำ

ประกอบ ปรุง หรือเก็บสะสมอาหารในสถานที่จำหน่ายอาหาร

หรือสถานที่สะสมอาหารต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในข้อบังคับ

หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้ง

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ องค์ประกอบของสิ่งปลูกสร้าง

สุขลักษณะของสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร

สุขลักษณะส่วนบุคคลของผู้ขายของในตลาด ผู้รับใบอนุญาต ผู้ประกอบ ปรุง

จำหน่ายและเสริฟในสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร

ตลอดจนหลักเกณฑ์วิธีการให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ การขอรับใบอนุญาต

หรือหนังสือรับรองการแจ้งตามความในข้อ ๕ และข้อ ๖ ให้ยื่นเรื่องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามที่กำหนด

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ผู้แจ้งหรือผู้ได้รับใบอนุญาตมีหน้าที่เสียค่าธรรมเนียมตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น

ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมในเวลาที่กำหนด

ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้แจ้งหรือผู้ได้รับใบอนุญาตจะบอกหยุดการดำเนินการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมหรือค่าปรับครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้

ให้มีอายุหนึ่งปีนับตั้งแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

การขอต่อใบอนุญาตต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่อใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ใบอนุญาต

หรือหนังสือรับรองการแจ้งต้องปิดแสดงไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการ

ในกรณีที่ใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้งสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้รับใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้ง

ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาต

หรือหนังสือรับรองการแจ้งภายในสิบห้าวันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุด

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ในกรณีที่ผู้ใดจัดตั้งดำเนินการสถานที่จำหน่ายอาหาร

สถานที่สะสมอาหารอยู่ก่อนแล้วในวันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ให้ยื่นเรื่องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอรับใบอนุญาต

หรือหนังสือรับรองการแจ้งภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับอนุญาตสำหรับกิจการใดไม่ปฏิบัติ

หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบท เงื่อนไข

หลักเกณฑ์ วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตนั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตในเวลาที่เห็นสมควรแต่ไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัติขององค์การบริหารส่วนตำบลนี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาต

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ผู้ขายของ

และผู้ช่วยขายของในสถานที่จำหน่ายอาหาร สถานที่สะสมอาหาร ต้องให้ความร่วมมือกับผู้ที่ได้รับใบอนุญาต

เจ้าพนักงานสาธารณสุข และเจ้าพนักงานท้องถิ่นในการดำเนินการที่เกี่ยวกับสุขลักษณะของสถานที่จำหน่ายอาหาร

สถานที่สะสมอาหาร ได้แก่ การจัดระเบียบ และกฎเกณฑ์ในการรักษาความสะอาดของตลาด

การจัดหมวดหมู่สินค้า การดูแลความสะอาดของแผงขายสินค้า การรวบรวมมูลฝอย

การล้างทำความสะอาด และการอื่น เช่น การอบรมผู้ขายของ และผู้ช่วยขายของ

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในสถานที่จำหน่ายอาหาร

สถานที่สะสมอาหารต้องวางสินค้าบนแผงขายสินค้า หรือในขอบเขตที่จัดไว้ให้

ห้ามวางล้ำแผงขายสินค้า หรือขอบเขตหรือต่อเติมแผงขายสินค้าอันจะเป็นการกีดขวางทางเดิน

และห้ามวางสินค้าสูงจากพื้นเดิมเกินหนึ่งร้อยห้าสิบเซนติเมตร

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ สุขวิทยาส่วนบุคคลของผู้ขายของ

และผู้ช่วยขายของ ผู้ประกอบ ปรุง จำหน่าย เสริฟ

ในสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหารให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ผู้ประกอบกิจการรายใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้จะต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังยางเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐

เรืองศักดิ์

วงค์ศรีชา

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

เอกสารแนบท้าย

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๖๐

๒. หลักเกณฑ์การขอใบอนุญาต

ขอต่อใบอนุญาต และขอใบแทนใบอนุญาต ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง เรื่อง

สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร

๓. องค์ประกอบของสิ่งปลูกสร้าง

และหลักเกณฑ์ วิธีการดำเนินกิจการตลาด สถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง

เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พัชรภรณ์/จัดทำ

๒ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๓๕/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

19 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. 2560 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_3353d0c5ffad3ed8

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com