มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้
ดิจิทัล หมายความว่า
เทคโนโลยีที่ใช้วิธีการนำสัญลักษณ์ศูนย์และหนึ่งหรือสัญลักษณ์อื่นมาแทนค่าสิ่งทั้งปวง
เพื่อใช้สร้าง หรือก่อให้เกิดระบบต่าง ๆ เพื่อให้มนุษย์ใช้ประโยชน์
ดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม หมายความว่า
ระบบเศรษฐกิจและสังคมที่มีการติดต่อสื่อสาร การผลิต การอุปโภคบริโภค การใช้สอย
การจำหน่ายจ่ายแจก การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ การทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์
การคมนาคมขนส่ง การโลจิสติกส์ การศึกษา การเกษตรกรรม การอุตสาหกรรม การสาธารณสุข
การเงินการลงทุน การภาษีอากร การบริหารจัดการข้อมูล
และเนื้อหาหรือกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และสังคมอื่นใด หรือการใด ๆ
ที่มีกระบวนการหรือการดำเนินงานทางดิจิทัลหรือทางอิเล็กทรอนิกส์ ทั้งในกิจการกระจายเสียง
กิจการโทรทัศน์ กิจการวิทยุคมนาคม
กิจการโทรคมนาคม กิจการสื่อสารดาวเทียม และการบริหารคลื่นความถี่ โดยอาศัยโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
รวมทั้งเทคโนโลยีที่มีการหลอมรวม หรือเทคโนโลยีอื่นใดในทำนองเดียวกันหรือคล้ายคลึงกัน
หน่วยงานของรัฐ หมายความว่า ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ
องค์การมหาชน องค์กรอิสระและหน่วยงานอื่นของรัฐ
และหมายความรวมถึงคณะกรรมการที่มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับกิจการใด ๆ ที่ใช้ประโยชน์จากดิจิทัล
รัฐวิสาหกิจ หมายความว่า
รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
เลขาธิการ หมายความว่า
เลขาธิการคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
สำนักงาน หมายความว่า
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
กองทุน หมายความว่า กองทุนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
คณะกรรมการบริหารกองทุน หมายความว่า
คณะกรรมการบริหารกองทุนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
ผู้อำนวยการ หมายความว่า
ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล
รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้