我的書籤免費註冊

กฎกระทรวง ฉบับที่ 32 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527 ว่าด้วยการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งออกนอกราชอาณาจักรและการขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีสิทธิได้รับคืนหรือยกเว้นภาษี หมวด ๒

ข้อ ๑๐–ข้อ ๑๔共 5 條

ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ผู้ประกอบอุตสาหกรรมซึ่งประสงค์จะขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับ สินค้าที่ผู้นั้นมีสิทธิได้รับคืนหรือยกเว้นภาษีตามมาตรา ๑๐๒ ให้ยื่นคำขอต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดี มอบหมาย ณ กรมสรรพสามิต หรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่โรงอุตสาหกรรม คลังสินค้า ทัณฑ์บน หรือสถานที่เก็บสินค้าตั้งอยู่ ตามแบบที่อธิบดีกำหนดพร้อมด้วยหลักฐานที่ระบุไว้ใน แบบคำขอดังกล่าว

ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ เมื่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายได้รับคำขอตามข้อ ๑๐ แล้ว ให้มี คำสั่งให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสินค้านั้น และสั่งให้ ประทับตราหรือเครื่องหมาย เพื่อแสดงว่าเป็นสินค้าที่มีการขอคืนหรือยกเว้นภาษีก่อนนำออกจาก โรงอุตสาหกรรม คลังสินค้าทัณฑ์บน หรือสถานที่เก็บสินค้า ในกรณีเช่นนี้ ให้นำความในข้อ ๕ และข้อ ๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมแจ้งการนำสินค้าออกจากโรงอุตสาหกรรม คลังสินค้าทัณฑ์บน หรือสถานที่เก็บสินค้า หรือแจ้งการจำหน่ายสินค้าให้แก่ผู้ได้รับเอกสิทธิตาม มาตรา ๑๐๒ (๓) ต่อเจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในหกสิบวัน นับแต่วันที่ นำสินค้าออกจากสถานที่ดังกล่าว หรือนับแต่วันจำหน่ายสินค้า แล้วแต่กรณี ณ กรมสรรพสามิต หรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่ผู้นั้นได้ยื่นคำขอไว้ พร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้ (๑) ในกรณีสินค้าตามมาตรา ๑๐๒ (๑) (๒) หรือ (๓) หลักฐานที่ส่วนราชการ ในราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค หรือราชการส่วนท้องถิ่น องค์การสาธารณกุศล คณะทูตหรือองค์การระหว่างประเทศและกระทรวงการต่างประเทศได้ลงลายมือชื่อรับรอง การรับหรือการใช้สินค้านั้น (๒) ในกรณีสินค้าเป็นน้ำมันและผลิตภัณฑ์น้ำมันตามมาตรา ๑๐๒ (๔) หลักฐานการนำน้ำมันหรือผลิตภัณฑ์น้ำมันไปเติมในอากาศยานหรือเรือ และการปล่อยอากาศยาน หรือเรือดังกล่าวไปต่างประเทศของพนักงานศุลกากร ผู้ประกอบอุตสาหกรรมที่ไม่ปฏิบัติตามวรรคหนึ่ง จะไม่ได้รับการคืนหรือยกเว้น ภาษี และให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเสียภาษีสำหรับสินค้าที่ขอรับการยกเว้นภาษีนั้น ในอัตรา ภาษีที่ใช้บังคับอยู่ ณ วันที่ความรับผิดในอันจะต้องเสียภาษีเกิดขึ้น

ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ เมื่อพิจารณาคำขอและหลักฐานที่เกี่ยวข้องและปรากฏว่าได้มีการรับ หรือการใช้สินค้าตามที่ระบุในคำขอแล้ว ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายสั่งให้คืนหรือยกเว้น ภาษีสำหรับสินค้านั้น แล้วแต่กรณี ตามที่เห็นสมควร ถ้าปรากฏว่าสินค้านั้นได้สูญหายหรือขาดจำนวนไปจากที่ระบุไว้ในคำขอ อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะสั่งให้คืนหรือยกเว้นภาษีเฉพาะจำนวนที่ได้มีการรับหรือ มีการใช้ตามความเป็นจริงก็ได้ บทเฉพาะกาล

ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ คำขอยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งออกนอก ราชอาณาจักร หรือคำขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีสิทธิ ได้รับคืนหรือยกเว้นภาษีที่ได้ยื่นไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ และอธิบดีหรือผู้ซึ่ง อธิบดีมอบหมายยังมิได้สั่งให้มีการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี ให้ถือว่าเป็นคำขอ ที่ได้ยื่นตามกฎกระทรวงนี้ แล้วแต่กรณี โดยอนุโลม ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๒ ธารินทร์ นิมมานเหมินท์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง +---------------------------------------------------------------------------------------------------+ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขว่าด้วยการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี สำหรับสินค้าที่ ส่งออกนอกราชอาณาจักรตามมาตรา ๑๐๐ แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ เพื่อให้ขยายครอบคลุมถึงสินค้าที่บุคคลอื่นนอกจากผู้ประกอบอุตสาหกรรมเป็นผู้ส่งออกนอก ราชอาณาจักรด้วย อันจะทำให้ราคาของสินค้าที่ส่งออกไปจำหน่ายต่างประเทศต่ำลง สามารถ แข่งขันกับสินค้าของประเทศอื่นในตลาดต่างประเทศได้ ซึ่งจะเป็นการส่งเสริมการส่งออกและ เป็นผลดีต่อเศรษฐกิจของประเทศ และแก้ไขเพิ่มเติมการขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีของผู้ประกอบ อุตสาหกรรมตามมาตรา ๑๐๒ ให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ปัจจุบันยิ่งขึ้นด้วย จึงจำเป็นต้อง ออกกฎกระทรวงนี้ [รก.๒๕๔๒/๕ก/๑๓/๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒]

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).