มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา
๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พุทธศักราช ๒๔๗๙ เสียใหม่
โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองเขาเจียกฝั่งใต้
ห่างจากฟากเหนือของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔
ตอนตรัง - พัทลุง ตรง กม. ๑๒.๘๑๓ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๔๑ ตอนร่อนพิบูลย์ - พัทลุง เลียบริมคลองเขาเจียกฝั่งใต้ไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองโคกเนียน
ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองโคกเนียน ฝั่งเหนือตรงที่คลองเขาเจียก
คลองโคกเนียน และคลองยางมาบรรจบกัน
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๘ ตอนพัทลุง - ควนขนุน
ฟากตะวันตก ตรง กม. ๑.๕๐๐
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๘ ตอนพัทลุง - ควนขนุน ผ่านทางรถไฟสายใต้
กรุงเทพฯ - ปาดังเบซาร์ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายใต้
ฟากตะวันออก ตรง กม. ๘๔๔.๑๑๐
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก ข้ามถนนเขาแดงที่จุดห่างจากทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ระยะ ๑,๘๐๐ เมตร วัดตามแนวถนนเขาแดง ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากตะวันออกของถนนเขาแดงห่างจากศูนย์กลางถนนเขาแดงตามแนวเส้นตั้งฉาก
ระยะ ๕๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐ เมตร กับถนนเขาแดงไปทางทิศใต้
ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากเหนือของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง
ลำปำ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ
ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๑๐๐ เมตร
กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองควนแร่ ถึงหลักเขตที่
๗ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากเหนือของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ตรง กม.
๑.๘๙๙ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ
ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศเหนือ ระยะ ๔๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๘
จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐๐ เมตร
กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๙
ซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบสงขลา
จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐๐ เมตร
กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ต่อออกไปในทะเลสาบสงขลา
ทางทิศตะวันออก ระยะ ๘๔๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๐
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นตรงตั้งฉากกับแนวเขตจากหลักเขตที่
๙ ไปทางทิศใต้ ระยะ ๑,๐๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๑
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๑
เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเข้าหาฝั่งถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบสงขลา ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง
- ลำปำ ไปทางทิศใต้ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๕๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐๐ เมตร
กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๑๓
ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากใต้ของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ตรง กม.
๑.๘๙๙ ตามแนวเส้นตั้งฉาก
จากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นตรงตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๔ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากใต้ของทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง
ลำปำ ตรง กม. ๑.๘๙๙ ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๔ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๑๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๔๐๔๗ ตอนพัทลุง ลำปำ ไปทางทิศตะวันตกผ่านทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๕๐ ตอนบ้านแร่ -
ควนกุฎ ถึงหลักเขตที่ ๑๕ ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับหลักเขตที่ ๖ ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ
จากหลักเขตที่ ๑๕
เป็นเส้นตรงตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง ลำปำ ไปทางทิศใต้
ระยะ ๗๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๖
จากหลักเขตที่ ๑๖ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๘๐๐ เมตร
กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ผ่านทางรถไฟสายใต้กรุงเทพฯ - ปาดังเบซาร์ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ตอนพัทลุง -
รัตภูมิ ถึงหลักเขตที่ ๑๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ตอนตรัง
พัทลุง ฟากใต้ ตรง กม. ๑๒.๘๑๓ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๘๐๐ เมตร
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๔ ตอนตรัง-พัทลุง ตรง กม. ๑๒.๘๑๓ บรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
